ບັນຫາການນໍາໃຊ້ວິທີການກວດຄົ້ນ, ຍຶດ ແລະ ອາຍັດຊັບທີ່ໄດ້ມາຈາກການກະທໍາຜິດຕົ້ນໃນສະຖານການຜະລິດ ແລະ ຄ້າຂາຍຢາເສບຕິດ

ການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດໃນຫົວຂໍ້: “ບັນຫາການນໍາໃຊ້ມາດຕະການກວດຄົ້ນ, ຍຶດ ແລະ ອາຍັດຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາຈາກການກະທໍາຜິດຕົ້ນໃນສະຖານການຜະລິດ ແລະ ຄ້າຂາຍຢາເສບຕິດ” ມີຈຸດປະສົງສຶກສາເຖິງບັນດາເນື້ອໃນລະບຽບກົດໝາຍທີ່ເປັນທາງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການອອກຄໍາສັ່ງ, ນໍາໃຊ້ມາດຕະການກວດຄົ້ນ, ຍຶດ ແລະ ອາຍັດຊັບໃນກໍລະນີທີ່ພົບເຫັນ ຫຼື ສົງໄສວ່າຊັບສິນດັ່ງກ່າວໄດ້ມາຈາກການກະທໍາຜິດຕົ້ນ ເປັນຕົ້ນຂໍ້ກໍານົດຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຕ້ານສະກັດກັ້ນການຟອກເງິນ ແລະ ການສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ການກໍ່ການຮ້າຍສະບັບປີ 2014 ແລະ ນິຕິກໍາອື່ນໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການດໍາເນີນຄະດີ; ສຶກສາເຖິງບັນຫາ, ຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກ, ອຸປະສັກ ແລະ ສິ່ງທ້າທາຍຕໍ່ກັບການນໍາໃຊ້ມາດຕະການຕ່າງໆໃນໄລຍະຜ່ານມາ ແລະ ຍັງສຶກສາ ແລະ ຊອກຫາກົນໄກ ແລະ ຂັ້ນຕອນໃໝ່ທີ່ມີປະສິດທິພາບ ເພື່ອນໍາສະເໜີໄປປັບປຸງ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍຜ່ານບັນດາຫຼັກການສາກົນ ແລະ ບົດຮຽນຂອງກົດໝາຍຕ່າງປະເທດ ຊຶ່ງເປັນເປົ້າໝາຍອັນສໍາຄັນຂອງການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າຂອງຫົວຂໍ້ດັ່ງກ່າວ.ການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າໃນຄັ້ງນີ້ໄດ້ນໍາໃຊ້ວິທີການສຶກສາທາງດ້ານຄຸນະພາບ ເປັນຕົ້ນການສຶກສາຈາກບັນດານິຕິກໍາ, ເອກະສານ, ຂໍ້ມູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານການດໍາເນີນຄະດີອາຍາຕໍ່ກັບຂະບວນການຟອກເງິນ ແລະ ຫຼັກການຂອງກົດໝາຍສາກົນທີ່ມີຢູ່. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ, ຍັງໃຊ້ວິທີການສໍາພາດເຈາະລຶກຕໍ່ກັບຄໍາຄິດເຫັນຂອງພະນັກງານ, ຜູ້ປະຕິບັດກົດໝາຍຈໍານວນໜຶ່ງເປັນຕົ້ນ ສໍານັກງານຕ້ານການຟອກເງິນ ແລະ ການສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ການກໍ່ການຮ້າຍ (ສຕຟງ), ໜ່ວຍງານສະເພາະ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ສືບສວນ-ສອບສວນ ແລະ ພະນັກງານອົງການໄອຍະການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານການດໍາເນີນຄະດີ. ການນໍາໃຊ້ວິທີການຄົ້ນຄວ້າວິໄຈທາງຄຸນະພາບຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດ, ຫຼັກການ ແລະ ທິດສະດີທີ່ມີຢູ່ພາຍໃນການນໍາໃຊ້ກົດໝາຍຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງລັດ ແລະ ເພື່ອນໍາໄປສົມທຽບກັບຄວາມສອດຄ່ອງກັບພາກປະຕິບັດຕົວຈິງຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ໆກ່ຽວຂ້ອງ. ຜ່ານການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າຄົ້ນພົບ, ວິເຄາະ ແລະ ສະຫຼຸບວ່າການນໍາໃຊ້ມາດຕະການກວດຄົ້ນ, ຍຶດ ແລະ ອາຍັດຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາຈາກການກະທໍາຜິດຕົ້ນ ແລະ ການດໍາເນີນຄະດີອາຍາຕໍ່ຜູ້ກະທໍາຜິດ ໂດຍສະເພາະສະຖານການຟອກເງິນທີ່ໄດ້ມາຈາກການກະທໍາຜິດໃນສະຖານການຜະລິດ ແລະ ການຄ້າຂາຍຢາເສບຕິດນັ້ນ ເຫັນວ່າຍັງບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຊ້ມາດຕະການກວດຄົ້ນ, ຍຶດ ແລະ ອາຍັດຊັບດັ່ງກ່າວຢ່າງມີປະສິດ ທິພາບ ແລະ ເປັນຮູບປະທໍາດ້ວຍເຫດຜົນທີ່ວ່າກົດໝາຍ ແລະ ບົດບັນຍັດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານຕ້ານ ແລະ ປາບປາມການຟອກເງິນບໍ່ໄດ້ລະບຸກົນໄກກ່ຽວກັບການຍຶດ ເພື່ອນໍາມາຮິບຊັບ (Civil forfeiture)ມາເປັນເປັນຂອງລັດແຕ່ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ທີ່ສົງໄສ ຫຼື ເຊື່ອວ່າໄດ້ມາຈາກການກະທໍາຜິດຕົ້ນ ແລະ ການຟອກເງິນ ເຊັ່ນໄດ້ມາຈາກການຜະລິດ ແລະ ຄ້າຂາຍຢາເສບຕິດໃນບໍລິບົດຂອງການຟອກເງິນ ເພາະວ່າການຜະລິດ ແລະ ການຄ້າຂາຍຢາເສບຕິດທີ່ຜິດກົດໝາຍເປັນທຸລະກິດທີ່ສ້າງລາຍໄດ້ຢ່າງມະຫາສານ ເພາະສະນັ້ນຖ້າວ່າການກະຜິດໃນສະຖານນີ້ສໍາເລັດລົງແລ້ວ ຜູ້ກະທໍາຜິດຈະພະຍາຍາມປົກປິດ, ປ່ຽນຮູບ, ຊຸກເຊື່ອງແຫຼ່ງທີ່ມາຂອງເງິນໂດຍຮູບການຕ່າງໆ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເງິນ ຫຼື ຊັບສິນເບິ່ງຄືວ່າຖືກຕ້ອງ ແລະ ສາມາດເອົາມານໍາໃຊ້ຕາມກົດໝາຍ. ສະນັ້ນ, ການທີ່ຈະເຂົ້າໄປກວດຄົ້ນ, ຍຶດ, ອາຍັດຊັບສິນທີ່ເກີດຂຶ້ນເພື່ອດໍາເນີນຄະດີອາຍາຈະເປັນເລື່ອງທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ໃຊ້ເວລາ ແລະ ຕ້ອງມີຂັ້ນຕອນທີ່ຮັດກຸມ ຊຶ່ງເປັນຂັ້ນຕອນທົ່ວໄປຂອງການດໍາເນີນຄະດີອາຍາ.ຈາກບັນຫາ ແລະ ສາເຫດຫຼັກທີ່ໄດ້ກ່າວຜ່ານມາຂ້າງເທິງ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມີຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ຂໍ້ສະເໜີຕໍ່ອົງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອປັບປຸງ ແລະ ແກ້ໄຂດັ່ງນີ້: ຄວນມີການປັບປຸງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຕ້ານສະກັດກັ້ນການຟອກເງິນ ແລະ ການສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ການກໍ່ການຮ້າຍ ເປັນຕົ້ນຄວນກໍານົດໃຫ້ມີການດໍາເນີນຄະດີກ່ອນຕໍ່ກັບຊັບສິນທີ່ສົງໄສວ່າໄດ້ມາ ຫຼື ກ່ຽວຂ້ອງກັບຂະບວນການຟອກເງິນ ໂດຍແຍກອອກຈາກກັນ; ໃຫ້ມີເຈົ້າໜ້າທີ່ສືບສວນ-ສອບສວນ ຫຼື ເຈົ້າໜ້າທີ່ພິເສດທີ່ເຄື່ອນໄຫວພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຕ້ານຟອກເງິນໃນກໍລະນີສົງໄສວ່າເງິນ ຫຼື ຊັບສິນທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນໄດ້ມາຈາກການກະທໍາຜິດໃນສະຖານຜະລິດ ແລະ ການຄ້າຂາຍຢາເສບຕິດ ແລ້ວນໍາເອົາມາຟອກເງິນ. ໃນກໍລະນີນີ້, ເຈົ້າໜ້າທີ່ສືບວນ-ສອບສວນ ຫຼື ເຈົ້າໜ້າທີ່ສະເພາະສາມາດດໍາເນີນມາດຕະການຍຶດຊັບທີ່ກ່າວມາໄດ້ເລີຍ ໂດຍໃຫ້ແຍກອອກຈາກການດໍາເນີນຄະດີອາຍາຕໍ່ກັບຜູ້ກະທໍາຜິດຕົ້ນໃນສະຖານຜະລິດ ແລະ ຄ້າຂາຍຢາເສບຕິດ. ການນໍາໃຊ້ວິທີການຮິບຊັບຄວນໃຫ້ສານມີອໍານາດໃນການພິຈາລະນາ ແລະ ຕັດສິນໃຫ້ຮິບຊັບສິນ ແລະ ເງິນຂອງຜູ້ຖືກຮ້ອງຂໍ ເຖິງແມ່ນວ່າການດໍາເນີນຄະດີອາຍາຕໍ່ກັບຜູ້ກະທໍາຜິດໃນສະຖານການກະທໍາຜິດຕົ້ນຈະຍັງບໍ່ສິ້ນສຸດ ຫຼື ຍັງບໍ່ມີການດໍາເນີນຄະດີກໍ່ຕາມ.