Javascript must be enabled to continue!
पशुपतिनाथको आधुनिककालीन इतिहास
View through CrossRef
आधुनिककालका सबै राजामहाराजा र शासकहरूले पशुपतिनाथलाई देशकै मूल देवताको रूपमा मानेको पाइन्छ । शाहवंशले पशुपतिनाथलाई संरक्षक देवताको रूपमा मानेका थिए । पृथ्वीनारायण शाह नेपालको राजा हुनुअघि काठमाडौं उपत्यका वाहेकका भक्तजनले पशुपतिनाथ प्रवेश नपाउने चलन थियो । पृथ्वीनारायण शाहले नेपाल एकीकरण गरेपछि पशुपतिनाथ गोरखा राज्यको अधिनमा आएकाले शाहवंश आफै सनातनी धर्मप्रति उदार भएर पशुपतिनाथको दर्शन सबैका लागि खुला गरेका थिए । विभिन्न भक्त र राजामहाराजाले वेलावेलामा पुण्य आर्जन गर्ने मनसायले पशुपतिनाथ मन्दिरभित्र अनेक प्रकारका देवी देवताका प्रतिमा स्थापना गर्ने, घण्ट, तोरण र अन्य धार्मिक महत्त्वका सामग्रीहरू चढाउने, ढोका, झ्याल र अन्य महत्त्वपूर्ण भागहरूमा सुनचाँदी तथा अन्य धातुले सिङ्गार्ने कामहरू गरेको पाइन्छ । शाहकालीन राजाहरू श्री ५ राजेन्द्र वीरविक्रम शाहदेखि श्री ५ त्रिभुवन विक्रम शाहसम्मको नाममा अलगअलग शिव मन्दिरहरू स्थापना गरिएको घटनालाई हेर्दा शैव धर्मको विकासमा उनीहरूले पु¥याएको योगदान बुझिन्छ । शाहकालीन राजाहरूले मन्दिर बनाउँदा आफूलाई ‘शिवजीका पाउरूपी कमलका धूलाले पवित्र भएको’ भनी लेखाएकाले उनीहरू भगवान् शिवलाई मान्दथे भन्ने देखिन्छ । काठमाडौं उपत्यकाका सातवटा संरक्षित स्मारक क्षेत्रहरूलाई एउटै रूपमा काठमाडौं उपत्यका विश्वसम्पदा स्थल भनी युनेस्कोले विश्व सम्पदा सूचीमा सन् १९७९ मा सूचीकृति गर्दा सातमध्ये पशुपतिनाथ मन्दिर समेत परेको थियो । नेपालमा राजपरम्पराको अन्त्य पछि पशुपति क्षेत्र विकास कोषले तय गरेका उद्देश्य अनुसार महाशिवरात्री, बालाचतुर्दशी, बोलबम, साउने सोमबार र हरितालिका तीज पर्व व्यवस्थापन गर्ने मूख्य काम गर्दै आएको छ । यसवाहेक स्थानीय जात्रा पर्वहरू, घाट र शवदाह व्यवस्थापन समेत गरिरहेको छ । कोषले मृगस्थली र गुह्येश्वरी मन्दिर हेरचाहदेखि पशुपतिनाथको दर्शन गर्न आउने साधुसन्तको स्वागत तथा बासस्थान र विदाईको प्रबन्ध मिलाउनेदेखि पशुपति वाग्मती गंगा आरती व्यवस्थापन समेत गरिरहेको छ ।
Nepal Journals Online (JOL)
Title: पशुपतिनाथको आधुनिककालीन इतिहास
Description:
आधुनिककालका सबै राजामहाराजा र शासकहरूले पशुपतिनाथलाई देशकै मूल देवताको रूपमा मानेको पाइन्छ । शाहवंशले पशुपतिनाथलाई संरक्षक देवताको रूपमा मानेका थिए । पृथ्वीनारायण शाह नेपालको राजा हुनुअघि काठमाडौं उपत्यका वाहेकका भक्तजनले पशुपतिनाथ प्रवेश नपाउने चलन थियो । पृथ्वीनारायण शाहले नेपाल एकीकरण गरेपछि पशुपतिनाथ गोरखा राज्यको अधिनमा आएकाले शाहवंश आफै सनातनी धर्मप्रति उदार भएर पशुपतिनाथको दर्शन सबैका लागि खुला गरेका थिए । विभिन्न भक्त र राजामहाराजाले वेलावेलामा पुण्य आर्जन गर्ने मनसायले पशुपतिनाथ मन्दिरभित्र अनेक प्रकारका देवी देवताका प्रतिमा स्थापना गर्ने, घण्ट, तोरण र अन्य धार्मिक महत्त्वका सामग्रीहरू चढाउने, ढोका, झ्याल र अन्य महत्त्वपूर्ण भागहरूमा सुनचाँदी तथा अन्य धातुले सिङ्गार्ने कामहरू गरेको पाइन्छ । शाहकालीन राजाहरू श्री ५ राजेन्द्र वीरविक्रम शाहदेखि श्री ५ त्रिभुवन विक्रम शाहसम्मको नाममा अलगअलग शिव मन्दिरहरू स्थापना गरिएको घटनालाई हेर्दा शैव धर्मको विकासमा उनीहरूले पु¥याएको योगदान बुझिन्छ । शाहकालीन राजाहरूले मन्दिर बनाउँदा आफूलाई ‘शिवजीका पाउरूपी कमलका धूलाले पवित्र भएको’ भनी लेखाएकाले उनीहरू भगवान् शिवलाई मान्दथे भन्ने देखिन्छ । काठमाडौं उपत्यकाका सातवटा संरक्षित स्मारक क्षेत्रहरूलाई एउटै रूपमा काठमाडौं उपत्यका विश्वसम्पदा स्थल भनी युनेस्कोले विश्व सम्पदा सूचीमा सन् १९७९ मा सूचीकृति गर्दा सातमध्ये पशुपतिनाथ मन्दिर समेत परेको थियो । नेपालमा राजपरम्पराको अन्त्य पछि पशुपति क्षेत्र विकास कोषले तय गरेका उद्देश्य अनुसार महाशिवरात्री, बालाचतुर्दशी, बोलबम, साउने सोमबार र हरितालिका तीज पर्व व्यवस्थापन गर्ने मूख्य काम गर्दै आएको छ । यसवाहेक स्थानीय जात्रा पर्वहरू, घाट र शवदाह व्यवस्थापन समेत गरिरहेको छ । कोषले मृगस्थली र गुह्येश्वरी मन्दिर हेरचाहदेखि पशुपतिनाथको दर्शन गर्न आउने साधुसन्तको स्वागत तथा बासस्थान र विदाईको प्रबन्ध मिलाउनेदेखि पशुपति वाग्मती गंगा आरती व्यवस्थापन समेत गरिरहेको छ ।
.
Related Results
इतिहास शिक्षण का निर्णायक उपकरण शिक्षक
इतिहास शिक्षण का निर्णायक उपकरण शिक्षक
किसी विषय का शिक्षण एक कला है । जो विषय की प्रकृति के अनुसार बदलती रहती है । इसलिए विषय शिक्षक, कक्षा में शिक्षण के क्रम में विषय की अवधारणाओं को समझाने के दौरान कई चुनौतियों से रू...
इतिहास अध्ययनको आवश्यकता
इतिहास अध्ययनको आवश्यकता
पुस्तकालय अध्ययन, पुस्तक एवं जर्नलहरूको अध्ययन आदि विभिन्न माध्यमबाट जुटाइएका पाश्चात्य लेखकहरू समेतका धारणाहरूमा आधारित विषयवस्तुहरू विश्लेषण क्रममा नेपाली इतिहासविद्हरूसँगका अन्त...
नेपाल इतिहास सङ्घको आठौं महाधिवेशन (२०७८) प्रसङ्ग {Proceedings of the Eighth Congress of Nepal History Association (2078)}
नेपाल इतिहास सङ्घको आठौं महाधिवेशन (२०७८) प्रसङ्ग {Proceedings of the Eighth Congress of Nepal History Association (2078)}
इतिहास विगतमा घटेका सत्य तथ्य घटनाहरूको विवरण हो । त्यसैले इतिहासले अतितका सत्य र तथ्यलाई केलाउँदै प्रस्तुत गर्दछ । हिजोको सत्य र तथ्यबाट आज सिक्दै भोलिको लागि सही मार्ग पहिल्याउन ...
बहुआयामिक व्यक्तित्व तुलसीराम वैद्य
बहुआयामिक व्यक्तित्व तुलसीराम वैद्य
काठमाडौँको सम्भ्रान्त भारदारी परिवारमा जन्मिएर शिक्षादिक्षाको उचित अवसर पाई आकर्षक प्रशासनिक पदमा जान ठिक्क परेका बेला पिताको वचन र मार्गदर्शनलाई शिरोधार्य गरी धेरैको रोजाइमा नपर्न...
थैले खत्रीको इतिहास कथामा वर्गीय हित {Class Welfare in the Story "Thaile Khatriko Itihash"}
थैले खत्रीको इतिहास कथामा वर्गीय हित {Class Welfare in the Story "Thaile Khatriko Itihash"}
प्रस्तुत लेख “थैले खत्रीको इतिहास’ कथामा वर्गीय हित’ शीर्षकमा केन्द्रित रहेको छ । साहित्यको वर्गीयअवधारणा माक्र्सवादी साहित्य चिन्तनको प्रमुख पक्ष हो । ।।।थैले खत्रीको इतिहास’ कथाम...
चमार जातिको इतिहास
चमार जातिको इतिहास
चमारलाई नेपाली शब्दसागरमा छालाको मालसामान बनाउने एक जाति, सार्की, मिझार, मिजार (कदर गर्दा) भनिएको छ । चमार जाति भारतको विहार र उत्तरप्रदेश लगायत बङ्गालबाट ईशाको पहिलो शताब्दीतिर ने...
साइनो : सैद्धान्तिक विमर्श
साइनो : सैद्धान्तिक विमर्श
प्रस्तुत लेख नेपाली साहित्यको नेपाली सूत्र कविता साइनोको सैद्धान्तिक विमर्शसँग आबद्ध रहेको छ । यसमा साइनो सूत्र कविताको सैद्धान्तिक विमर्शका साथै यसको उत्पत्ति, सिद्धान्त, परिभाषा,...
नेपाली सभ्यता र जातिवादतन्त्रकोे प्रवेश
नेपाली सभ्यता र जातिवादतन्त्रकोे प्रवेश
हिन्दु धर्मद्धारा शूद्र र अछुत भनिएका नेपालका आफूलाई दलित भनि चिनाइएका समुदायको वास्तविक इतिहास, पहिचान र विकासबारे अझै पनि थुप्रै भ्रम र अन्यौलता कायमै देखिन्छन् । नेपालका हालका द...

