KADA RODA NEĆE DA SLETI: PSIHOLOŠKI ASPEKTI NEPLODNOSTI

Neplodnost predstavlja ozbiljan problem savremenog čoveka koji osim pojedinca i para, pogađa i društvo u celini. Može se reći da je neplodnost globalni bio-psiho-socijalni problem, sa trendom porasta. Ozbiljnost i učestalost ovog problema ilustruje činjenica da Svetska zdravstvena organizacija (World health organisation – WHO) rangira neplodnost kao peti najveći uzročnik invaliditeta među svetskom populacijom mlađom od šezdeset godina. Svi statistički pokazatelji učestalosti neplodnosti različitih organizacija (WHO, UCLA Health, CDC, United Nations Population Fund)1 su u najmanju ruku zabrinjavajući. Uzroci neplodnosti su brojni, od čega najveći procenat pripada medicinskim uzrocima. Međutim, porast stope neplodnosti u najvećoj meri se dovodi u vezu sa odlaganjem roditeljstva i zasnivanjem porodice u poznijim godinama. Većina izveštaja o prosečnoj starosti žena na području Evrope i Amerike u trenutku rađanja prvog deteta pokazuje trend porasta i iznosi oko dvadeset devet godina (EUROSTAT, National Center for Family & Marriage Research, The Human Fertility Database). Ova pojava se dovodi u vezu sa značajnim demografskim i društvenim promenama poslednjih godina dvadesetog veka, koje su značajno izmenile stil života muškaraca i žena. Obrazovanje postaje dostupnije ženama, one ulaze na tržište rada, postaju finansijski samostalne, angažuju se na radnim pozicijama koje su do početka ovog veka isključivo bile dodeljivane muškarcima. Veća kvalifikovanost i radna kompetentnost žena uz dostupnost kontracepcije vode ka odlaganju roditeljstva, a samim tim i do povećanja reproduktivne disfunkcije povezane sa starenjem kod muškaraca i žena.