OSMANLI VAKIF SİSTEMİNDE YÖNETİCİ OLARAK KADIN MÜTEVELLİLER

Osmanlı vakıf sisteminde kurucu olarak sıklıkla görülen kadınlar evlatlık vakıflarda mutasarrıf, mütevelliye gibi önemli görevlerde bulunmuşladır. Sosyal hayatın içerisinde yer alan vakıflar, hizmet alanı dolayısıyla hem halkla hem yerel ve merkezî yöneticilerle iletişim hâlinde olmayı gerekli kılmıştır. Burada görev alan kadınların da bu iletişimi en iyi şekilde sürdürdüğü, kararlar aldığı, vakıf içerisindeki bir atama işinden vakfın ekonomik kayıtlarının tutulmasına kadar birçok alanda aktif şekilde hizmet verdiği ve sorumluluk aldığı anlaşılmaktadır. Özellikle evlatlık vakıflarda babasının, eşinin vakıf şartlarına binaen üstlendikleri bu görev, kadının aile ve Osmanlı toplumu içerisindeki konumunu göstermesi açısından da ışık niteliğindedir. Kadınlar bu görevleri ile yalnızca vakfın işlerini yapmamaktadır. Aynı zamanda erkek egemen bir toplum ve çalışanlarının tamamına yakınının erkek olduğu vakıf kurumunda hem yerelde idari kadro ile hem de vakıf içerisinde çalışanları ile sürekli iletişim hâlindedir. Ayrıca bu görev, kadınların yaşadığı toplum tarafından tanınırlığını arttırırken saygın bir meslek ile de toplumda yer edinmesini sağlamaktadır.