Millî Edebiyat Dönemi Türk Romanında (1908-1923) Musiki ve Yabancılaşma

Millî Edebiyat Dönemi gelenekselden modern topluma geçişin etkilerinin görüldüğü bir devirdir. Yaşanan toplumsal değişme Türk edebiyatında da yansımalarını bulur. Sosyal ve kültürel manada yaşanan değişim toplumsal hayatta ikiliğe sebep olur. Romanlarda bir yandan geleneksel değerlerin yaşatılması gerektiğini düşünen diğer taraftan Batı’ya özenen ve bunu bir üstünlük telakki eden kahramanlar mevcuttur. Bu ikili durum Türk romanlarına Doğu-Batı çatışması şeklinde tezahür eder. Yaşanan çatışma bireylerin kendilerine ve kültürlerine yabancılaşmalarına sebep olur. Bu bağlamda yapılan çalışmada, Millî Edebiyat Dönemi romanlarında kültürel boyutuyla musikide yabancılaşmanın incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın Giriş bölümünün ardından yabancılaşma olgusu ontolojik düzlemde incelenmiştir. Bu olguyu sistematik hâle getiren Karl Marx’ın yabancılaşma kuramı “Kapitalist Toplumda İnsan Anlayışı” başlığı altında irdelenmiştir. “Musiki ve Yabancılaşma” bölümünde ise Millî Edebiyat Dönemi içerisinde yer alan on üç roman, kahramanların musiki ile münasebeti bağlamında değerlendirilmiştir. Kültürel değerlerde yaşanan değişimin musiki zevkine nasıl etki ettiği üzerinde durularak musikinin alafranga-alaturka ikiliğini yansıttığı görülmüştür. Toplumsal manada yaşanan yabancılaşma roman kahramanlarının musiki algılarını da etkilemiştir. Özellikle Batı menşeli piyano, keman, gramofon, org, armonika gibi müzik aletlerini çalmanın alafrangalığın sembolü olduğu vurgulanmıştır. Ut ve ney gibi musiki vasıtalarının da Doğu kültürünü temsil ettiği tespit edilmiştir. Kültürel buhranın neticesinde yaşanan ikilik kahramanları musiki zevki açısından çatışır hâle getirmiştir.