Plonowanie ziemniaka odmiany Karlena w warunkach zróżnicowanej technologii uprawy

Celem pracy było określenie wpływu deszczowania i zróżnicowanego nawożenia mineralnego na wysokość i strukturę plonu bulw ziemniaka. Badano odmianę Karlena przydatną do celów spożywczych, a zwłaszcza do produkcji chipsów. Doświadczenie prowadzono w latach 1999–2001 w Stacji Naukowo-Badawczej Samotwór należącej do Akademii Rolniczej we Wrocławiu, na glebach brunatnych zaliczanych do kompleksu żytniego dobrego. Gleba charakteryzowała się kwaśnym odczynem (pH 5,1–5,3), średnią zawartością w przyswajalny fosfor i magnez oraz wysoką zawartością potasu. Przebieg pogody w kolejnych latach badań nie był korzystny do nawodnień, bowiem obok okresów posusznych w kilku dekadach notowano zdecydowany nadmiar opadów. Przeciętny w 3-leciu przyrost plonów pod wpływem deszczowania wynosił 19% i wahał się od 16% w roku 2000 do 29% w posusznym 1999 r. Stosowane dawki nawozów mineralnych (233 i 280 kg NPK/ha) spowodowały przyrost plonu bulw w stosunku do obiektów kontrolnych średnio o 43 do 58% zależnie od technologii nawożenia. Na obiektach nawożonych rzędowo średnie plony były o ponad 1,1 t/ha wyższe w porównaniu do uzyskanych przy nawożeniu tradycyjnym (rzutowo na całą powierzchnię). Porównywane zabiegi agrotechniczne w podobny sposób wpływały na kierunek zmian plonu handlowego, przy czym zakres zmian pod wpływem deszczowania był większy, a nawożenia, mniejszy niż w przypadku plonu ogólnego. Deszczowanie korzystnie wpływało na strukturę plonu zwiększając udział bulw dużych, a także na liczbę i masę bulw z jednej rośliny.