Przyrodnicze i antropogeniczne uwarunkowania rejonizacji uprawy kostrzewy czerwonej na nasiona w Polsce

Celem badań była analiza rozmieszczenia upraw nasiennych oraz plonowania kostrzewy czerwonej w latach 1991–2000 i na tej podstawie podjęcie próby jej rejonizacji. Zastosowano metodę „a posteriori”, polegającą na wykreśleniu na mapie linii interpolowanych. Wyznaczono w ten sposób cztery rejony o różnej przydatności do uprawy. Bardzo przydatnym do uprawy okazał się rejon I, a przydatnym rejon II, położone w centralnej Polsce oraz w enklawie na środkowym wschodzie. Najmniej przydatny jest obszar podgórski rejonu IV położony na południu kraju oraz na północy i północnym wschodzie. Badano też współzależności 12 cech przyrodniczych i antropogenicznych, które mogą warunkować uprawę, przy pomocy współczynników korelacji. Powierzchnia uprawy skorelowana była ujemnie z wskaźnikiem jakości gleby i opadami, a dodatnio z temperaturą powietrza. Dodatnie, istotne współczynniki korelacji uzyskano też dla czynników antropogenicznych (poziom kultury rolnej, tradycje uprawy gatunku, poziom organizacji nasiennictwa).