Technologie informacyjno-komunikacyjne a dyskurs pamięci w Muzeum Auschwitz-Birkenau

Cel/teza: artykuł porusza zagadnienie kulturowych wymiarów stosowanych w Miejscu Pamięci i Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu technologii informacyjno-komunikacyjnych. Przyjęta perspektywa etnografii infrastruktury jest punktem wyjścia dla sondażowego zakreślenia pola badawczego wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych na dyskurs pamięci Muzeum. Sformułowano pytanie badawcze: czy i w jaki sposób technologie informacyjno-komunikacyjne stosowane w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau mają wpływ na komunikowanie dominującego dyskursu pamięci o Zagładzie? Koncepcja/metody badań: punktem wyjścia było zastosowanie modelu figuracji społecznych Norberta Eliasa, zaadaptowanego przez Nicka Couldry-ego i Andreasa Heppa do badań nad fenomenami społecznymi w warunkach głębokiej mediatyzacji. W badaniu zastosowano także metodę obserwacji uczestniczącej, metodę przejścia aplikacji oraz technikę wywiadu swobodnego. Wyniki i wnioski: badania sondażowe wykazały korelację pomiędzy stosowanymi technologiami informacyjno-komunikacyjnymi a dyskursem pamięci Muzeum Auschwitz-Birkenau. W przypadku technologii zarządzania i kontroli dostępu, technologii audiofonicznych oraz aplikacji sieciowej doszło do zakłócenia wytwarzania niezbędnej dla doświadczenia miejsca przestrzeni społecznej, a w przypadku komunikacji na platformie X do swoistego „odmiejscowienia” dyskursu pamięci. Oryginalność/wartość poznawcza: artykuł stanowi oryginalne opracowanie zagadnienia społeczno-kulturowych wymiarów stosowanych w Muzeum Auschwitz-Birkenau technologii informacyjno-komunikacyjnych, dokonana de-adiaforyzacja technologii może stanowić wskazówkę dla projektowania rozwiązań muzealnych.