Otoimmün Pankreatit

Otoimmün pankreatit; pankreasın nadir görülen kronik, fibroinflamatuar, steroid yanıtlı bir hastalığıdır. Otoimmün pankreatitin 2 ana alt tipi tanımlanmıştır. Tip 1: Lenfoplazmositik sklerozan pankreatit, Tip 2: Idiopathic Duct-Centric Pancreatitis. Son zamanlarda Tip 3 olarak immünoterapinin tetiklediği, immünsupresyon ile ilişkili otoimmün pankreatit ve tip 1 ile 2 nin kriterlerini karşılamayan diğer tip olarak “not otherwise specified” terimleri gündeme girmiştir. En sık karşılaşılan semptomlar sarılık, karın ağrısı ve tip 1 otoimmün pankreatitte IgG-4 ilişkili hastalığın diğer organ tutulumları ile ilişkili semptomlardır. Serum IgG-4 düzeyi tip 1 otoimmün pankreatit için önem taşımaktadır. Dinamik kontrastlı bilgisayarlı tomografi, diffüzyon magnetik rezonans, endosonografi öncelikli görüntüleme yöntemleridir. Sosis şeklinde hacimli pankreas, peripankreatik halo bulguları otoimmün pankreatit için tanımlayıcıdır. Fokal pankreatit vakalarında pankreas kanserinin dışlanması önemlidir. Kitle şüpheli vakalarda Endosonografi-ince iğne biyopsi ile doku örneklemesi gerekir. Tanıda görüntüleme bulguları, seroloji, diğer organ tutulumları, histoloji ve glukokortikoid cevabını içeren HISORt kriterleri kullanılmaktadır. Tedavide ilk seçenek glukokortikoid tedavisi olup hastaların relaps açısından risk değerlendirmeleri gerekir. Glukokortikoid cevapsız vakalarda azatiopürin, rituximab immünsüpresif tedavi, biyolojik ajanlar seçenekleridir.