Karaciğer Sirozu

Siroz, çeşitli etyolojik nedenlerle karaciğerde inflamasyon, rejenerasyon nodülleri, fibrozis, ve vaskuler yatağın distorsiyonu sonucu gelişen ve hepatik yetmezlik ve portal hipertansiyonla sonuçlanan bir klinik durumdur. Kronik viral hepatitler, alkolik ve metabolik disfonksiyon ilişkili yağlı karaciğer hastalığı, otoimmün ve kolestatik hastalıklar, ilaçlar ve toksinler, karaciğerin bazı vaskuler hastalıkları, demir ve bakır depolanması ve bazı metabolik hastalıklar karaciğer sirozunun önemli nedenleri arasındadır. Başlangıçta kompanse dönemde hastalar asemptomatik olabilse de, ilerleyen dönemde karaciğer mikro-mimarisinin giderek bozulması, hepatik yetmezlik ve portal hipertansiyonun artışı ile birlikte komplikasyonların ortaya çıktığı dekompanse dönem gelişir, bu dönem morbidite ve mortalitede artışı temsil eder. Portal hipertansiyona bağlı asit, asit enfeksiyonları, varis kanamaları, splenomegali, hipersplenizm, hepatorenal sendrom, hepatopulmoner sendrom, portopulmoner hipertansiyon, hepatik ensefalopati, hepatoselüler kanser önemli ve her biri ölümle sonuçlanabilen komplikasyonlarıdır. Karaciğer sirozunun tanısı histo-patolojik değerlendirme ile kesinleştirilir, fakat çoğu hastada klinik, laboratuvar, görüntüleme yöntemleri ve son zamanlarda yaygınlaşan non-invaziv metodlarla da tanı konabilmektedir. Hastalığın şiddeti ve evrelemesi için kullanılan bazı skorlama sistemleri mevcuttur. Tedavisi, etiyolojiye yönelik tedaviler, komplikasyonlara yönelik tedaviler ve karaciğer transplantasyonu olmak üzere üç ana başlıkta değerlendirilebilir. Karaciğer transplantasyonu günümüzde özellikle dekompanse siroz hastalarının tedavisi için altın standart yerini korumaktadır.