Hepatorenal Sendrom

Böbrek yetmezliği, ileri evre siroz hastalarında sık karşılaşılan majör bir komplikasyondur ve karaciğer yetmezliği ile birlikte genellikle kötü prognozu işaret etmektedir. Hepatorenal sendrom (HRS), dolaşım ve böbrek fonksiyonlarındaki bozukluğun birlikte oluşu ile karakterizedir. Total sistemik vasküler rezistanstaki düşüşe bağlı sistemik dolaşımda kan basıncı düşmüştür. Böbrek fonksiyonlarındaki bozukluk ise renal kan akımındaki azalmaya bağlıdır. HRS tanısı spesifik bir test bulunmadığı için sirozda akut böbrek hasarına neden olan diğer hastalıkların dışlanmasına dayanmaktadır. Farklı özellikleri ve prognozları olan iki tip HRS bulunmaktadır. Karaciğer transplantasyonu tüm hastalar için kontrendikasyon yoksa en uygun tedavi seçeneğidir. Farmakolojik tedavide en uygun yaklaşım patogenez düşünüldüğünde vazokonstriktör ilaçların kullanılmasıdır. HRS’de vazopressin analogları (terlipressin, ornipressin ve vazopressin), somatostatin analogları (oktreotid), ve alfa-adrenerjik analoglar (midodrin ve norepinefrin) gibi çeşitli vazokonstriktörler çalışılmıştır. Çoğu çalışmada vazokonstriktör ilaçlar ile birlikte intravenöz albumin de uygulanmakta ve HRS olan hastalarda albuminin farmakolojik tedavinin bir parçası olması gerektiği belirtilmektedir. Özellikle transplantasyonu bekleyen ya da akut potansiyel reversible durumu olan HRS hastalarının yönetiminde hemodiyaliz veya sürekli venovenöz hemofiltrasyon formundaki RRT kullanılmaktadır. Artifisyel karaciğer destek sistemleri için ileri çalışmalara ihitiyaç vardır. (Türk Yoğun Bakım Derneği Dergisi 2012; 10: 37-44)