INGLIZ TILIDAGI LAQAB VA TAXALLUSLARDA ALLITERATSIYA, ASSONANS VA ONOMATOPEYA HODISALARINING IFODALANISHI

Ushbu maqolada ingliz tilidagi laqab va taxalluslar tizimida alliteratsiya hodisasining lingvistik, fonetik hamda stilistik jihatlari kompleks va ko‘p qirrali tahlil qilinadi. Tadqiqot zamonaviy antroponimika va fonostilistika nazariyalari asosida amalga oshirilgan bo‘lib, alliteratsiya shaxs nomining esda qolarli, estetik jihatdan jozibali va kommunikativ samarali bo‘lishini ta’minlovchi muhim fonetik-ekspressiv vosita sifatida qaraladi. Maqolaning nazariy qismida laqab va taxalluslarning fonetik-uslubiy tuzilishi, ularning tarkibiy komponentlari, madaniy-milliy konnotatsiyasi hamda alliteratsiyaning pragmalingvistik va kommunikativ ahamiyati chuqur nazariy asosda yoritilgan. Alliteratsiya hodisasi nafaqat tovush takrorlanishi sifatida, balki murakkab lingvistik mexanizm, semantik kuchaytirgich va psixolingvistik ta’sir vositasi nuqtai nazaridan tadqiq etiladi. Tadqiqotda alliteratsiyaning turli funksional ko‘rinishlari – mnemotexnik, ekspressiv, identifikatsiyalovchi va estetik funksiyalari – konkret til materiallari asosida tahlil qilinadi. Maqolada ingliz tilining turli davr va uslubiy qatlamlariga mansub 300 dan ortiq alliteratsiv laqab va taxalluslar korpusi o‘rganilgan, ularning strukturaviy-semantik tasnifi berilgan. Shuningdek, maqolada alliteratsiyaning semantik yuklanish hosil qilishdagi o‘ziga xos roli, uning fonetik ma’no yaratishdagi mexanizmlari hamda assotsiativ aloqalar tizimi ochib beriladi. Alliteratsiya hodisasi assonans, konsonans va onomatopoeiya kabi boshqa fonostilistik hodisalar bilan o‘zaro aloqadorligi va farqli xususiyatlari qiyosiy-tipologik aspektda ko‘rsatib beriladi.