Faktor Penglibatan Kesukarelawanan: Analisis Tinjauan Literatur Sistematik

Volunteer service is a continuous effort in contributing towards the development and prosperity of a country. It begins with an interest that is mobilized individually or in groups to meet the social challenges of society. However, the study of volunteer service in the field of Islamic preaching to people with disabilities is  poorly studied. Therefore, this study focuses on the literature related to the factors of volunteer service involvement in previous studies and then it will integrate the findings of previous studies to explore the volunteer services of da’wah to people with disabilities to be studied. This qualitative research method applies the design of document analysis and guided by systematic literature review (SLR) as a basis. The results show that there are certain factors that contribute to the engagement in volunteer service. The findings show the previous studies focus more on community social services rather than da’wah for people with disabilities. Therefore, the study of volunteer services and da’wah for people with disabilities should be highlighted to encourage community members to aware, care, take responsible towards humanity including special needs.Abstrak Khidmat kesukarelawanan merupakan suatu usaha berterusan yang menyumbang ke arah pembangunan dan kesejahteraan sesebuah negara. Ia bermula dengan minat yang digerakkan secara individu atau berkumpulan bagi mendepani cabaran sosial masyarakat. Namun begitu, kajian khidmat sukarelawan dalam bidang Dakwah OKU amat kurang dikaji. Oleh itu, kajian ini memfokuskan kepada literatur berkaitan faktor-faktor penglibatan khidmat kesukarelawanan dalam kajian terdahulu dan seterusnya ia akan mengintegrasikan penemuan kajian lepas bagi meneroka khidmat kesukarelawanan Dakwah OKU untuk dikaji. Metode kajian kualitatif ini menerapkan reka bentuk analisis dokumen dan berpandukan tinjauan literatur sistematik sebagai landasan. Hasil kajian menunjukkan bahawa terdapat faktor-faktor tertentu seseorang individu melibatkan diri dalam khidmat kesukarelawanan. Dapatan juga menunjukkan bahawa kajian-kajian lepas lebih menumpukan khidmat sosial masyarakat selain Dakwah OKU. Oleh yang demikian, kajian khidmat kesukarelawanan yang memfokuskan kepada Dakwah OKU wajar diketengahkan seterusnya berupaya mewujudkan anggota masyarakat yang penyayang, bertanggungjawab serta tidak mementingkan diri sendiri bukan hanya kepada golongan tipikal bahkan juga kepada komuniti OKU.