Człowiekowi potrzebny jest dialog. Refleksje etnomuzykolożki

Współcześni etnomuzykolodzy podkreślają, że praktyki etnograficzne powinny mieć dialektyczny charakter i opierać się na współpracy badacza z badanymi. Tradycyjną relację władzy między nimi zastępuje dialog, interaktywny proces, w którym uczestniczą obydwie strony. Użytecznym narzędziem w badaniach może być teoria polifonii i dialogiczności Michaiła Bachtina, adaptowana przez przedstawicieli różnych gałęzi nauk humanistycznych i społecznych, a od lat dziewięćdziesiątych również przez muzykologów. Po nakreśleniu głównych założeń tej teorii, związanej z takimi pojęciami jak „polifonia”, „dialog”, „heteroglosia”, „chronotop” i „karnawalizacja” zostały omówione możliwe inspiracje do badań nad zjawiskami muzycznymi. Korzystając z tych pojęć, autorka podjęła próbę opisu kultury muzycznej grup polonijnych żyjących w wieloetnicznym środowisku w Brazylii, gdzie prowadziła badania terenowe ze studentami z Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.