Kedudukan Lafaz Cerai Ta’liq Lisan Menurut Perspektif Fiqh Dan Undang-Undang Keluarga Islam Di Malaysia

Perceraian merupakan suatu fenomena yang berlaku dalam pelbagai medium apabila tiada persefahaman dan tolak ansur antara suami dan isteri termasuk juga cerai ta’liq lisan. Secara dasarnya, konteks cerai ta’liq di Malaysia terbahagi kepada dua iaitu ta’liq rasmi dan ta’liq tidak rasmi (lisan). Cerai ta’liq lisan adalah lafaz cerai selain daripada isi kandungan surat ta’liq. Permasalahan kajian ini menunjukkan cerai ta’liq lisan ini menyumbang kepada peningkatan jumlah kes-kes tertangguh yang dibicarakan di Mahkamah Syariah Malaysia dan ini memberi implikasi kepada pihak-pihak terlibat terutamanya isteri. Justeru kajian terperinci berkaitan konsep dan kedudukan perceraian ini perlu dilakukan agar perceraian ini diambil berat oleh semua pihak. Objektif kajian ini adalah untuk menganalisa kedudukan lafaz cerai ta’liq lisan menurut perspektif fiqh dan undang-undang keluarga Islam di Malaysia. Metodologi yang diaplikasikan dalam kajian ini adalah reka bentuk kualitatif. Pengkaji turut menjadikan sumber perpustakaan sebagai rujukan kajian seperti buku-buku fiqh, buku manual undang-undang, enakmen, statut, tesis, disertasi, artikel, kertas kerja, jurnal hukum, fail kes dan juga statistik kes daripada Jabatan Kehakiman Syariah Malaysia. Dapatan kajian mendapati lafaz cerai ta’liq lisan adalah suatu lafaz cerai bersyarat berlandaskan syarak dari sudut fiqh manakala dari sudut enakmen ia dianggap sebagai ta’liq tidak rasmi di bawah lafaz cerai luar mahkamah. Persamaan kedua-duanya adalah isteri jatuh cerai ta’liq apabila lafaz ta’liq tersebut mencapai ta’liq yang sempurna iaitu ia benar-benar berlaku menurut syarak. Rumusan kajian ini adalah suami perlu lebih berwaspada dan teliti terhadap lafaz ta’liq lisan kerana ia adalah suatu perjanjian yang membawa kepada perceraian. Apabila ia difailkan maka perlu melalui proses perundangan yang ditetapkan bagi menyelesaikan kes tersebut.