Czyja władza tego historia?

DEFINICJA POJĘCIA: W tekście przedstawiono zarys relacji pomiędzy polityką a historią w okresie poprzedzającym pojawienie się zorganizowanej i świadomie prowadzonej przez państwo polityki historycznej. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Wskazano przełomowe mo­menty historyczne, które determinowały wzajemne związki pomiędzy wyróżnionymi obszarami, koncentrując się szczególnie na problemie instrumentalizacji narracji historycznej w toku konfliktów politycznych i ideowych. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Interpretacja przeszłości była jednym z istotniejszych elementów legitymizacji władzy, szczególnie w ważnych okresach przemian rewolucyjnych, które prowadziły do całościowej przebudowy nie tylko politycznej, ale również społecznej czy światopoglądowej. Na wybranych przykładach wykazano w tekście, że w sporach o przeszłość skutecznymi podmiotami nie zawsze były ośrodki władzy, ale także niezależne od nich środowiska czy stronnictwa polityczne. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I ­REKOMENDACJAMI: Prowadzona przez wyspecjalizowane agendy rządowe polityka historyczna jako jedna z polityk publicznych jest z jednej strony kontynuacją działań polegających na politycznym wykorzystaniu historii tak często ujawniających się w przeszłości, z drugiej zaś nadaje im nową, zbiurokratyzowaną formę, mogącą prowadzić do scentralizowanej i odgórnej kreacji dyskursu historycznego kosztem procesów spontanicznie i niekiedy konfliktogennie wpływających na kształt tożsamości członków wspólnoty.