Czy biomedyczne doskonalenie ludzkiej natury jest „zabawą w Boga”?

Biomedyczne doskonalenie człowieka jest jednym z najbardziej ekscytujących ale zarazem problematycznych obszarów rozwijającej się nauki. Autor artykułu przywołuje różne koncepcje i konteksty rozumienia terminu enhancement, wskazując jednoczenie na trudności interpretacyjne, które w następstwie mają istotny wpływ na rozróżnienie między ingerencjami terapeutycznymi i nieterapeutycznymi. Ostateczne analizy pokazują, że termin enhancement można zdefiniować jako doskonalenie natury ludzkiej, które wykracza poza cele medycyny. Taka perspektywa odwołuje czytelnika do jednego z wielu argumentów wysuwanych współcześnie przeciw propozycjom użycia technologii w celu transformacji ludzkiej natury. Chodzi tu o argument zarzucający człowiekowi przejmowanie roli Boga (playing God). Przejaw przesadnego mniemania o posiadanej wiedzy (brak kompetencji), a także ludzka pycha, stają się przyczyną "zabawy w Boga". Taka postawa prowadzi do dehumanizacji. Chcąc jej uniknąć, należy przyjąć, że człowiek (podmiot), powinien być traktowany zawsze jako cel, a nie tylko jako środek, wszelkich biomedycznych interwencji.