Annotationes in Maecenatem

Abstract Appendix, quae dicitur, Vergiliana Maecenate aucta primum saeculo ix comparet, quo tempore Murbacensis index confectus est; quod certe factum est inter iv/v saeculum et ix , postquam Seruius indicem Vergilianorum carminum, omisso Maecenate, scripsit. Duas sub Maecenatis nomine elegias Scaliger a. 1573 traditas esse coniecit, easdem uidit ab eodem poeta, qui Consolationem ad Liuiam composuisset, anno a. Chr. n. 8 scriptas esse. Verum Maecenatis partes plures esse manifestum est: principium (1-12), apologiae partem priorem (13-50), alteram (51-106), de breuitate uitae (107-144), extrema Maecenatis uerba (145-178); hanc elegiarum siluulam siue coronam ita conscriptam, ut posset in honorario quasi quodam Maecenatis incidi sepulcro; in Atiliae Pomptillae sepulcro ( cil , x 7563-7578) similem carminum dispositionem inueniri. Vt ≪ad Liuiam≫ Consolationem, ita ≪ad Liuiam et Tiberium Neronem≫ Maecenatem missum esse conicitur, collatis uersibus 11 et 57-58 et 175-176. Tum multi Maecenatis loci uel emendantur uel ad codicum lectionem reducuntur uel declarantur: 11-12, 15 (clarus), 20 (quam), 39 (integer), 74 (Leuisti), 77 (fouentes), 103-106, 124, 128, 139 (annosus), 141 (quod), 155 (Sed), 163 (amore), 167-170.