Die Eerste Wereldoorlog as faktor in die Suid-Afrikaanse toetrede tot die internasionale gemeenskap

Toen Zuid-Afrika op 4 augustus 1914 betrokken raakte bij de Eerste Wereldoorlog, was het als onvrij deel van het Britse Rijk. Vijfjaar later tekenden de generaals Louis Botha en Jan Smuts de Vrede van Versailles namens een land dat in alles behalve naam onafhankelijk was - al werd die onafhankelijkheid pas in 1926 en 1931 ook in de praktijk erkend. Dit was dankzij Zuid-Afrika's militaire deelname aan de oorlog, en Smuts' enorme rol als internationaal staatsman in Londen en Parijs in 1917-1919. Smuts' bijdrage aan Brittanje's oorlogspoging was uniek, en hij kreeg het bij de Rijksconferentie van 1917 voor elkaar dat de voormalige Britse kolonies in de praktijk als gelijken van Brittanje erkend werden. Ook speelde hij een doorslaggevende rol bij de stichting van de Volkenbond. In 1919 verzette hij zich tegen de vernedering van Duitsland met het argument dat dit in de toekomst opnieuw een oorlog kon uitlokken - hetgeen inderdaad gebeurde. Hier moest Smuts echter het onderspit delven. Nietemin was het hoofdzakelijk aan hem te danke dat Zuid-Afrika tegen 1919 een volwaardig deel van de internationale gemeenschap was.