Zagadnienia funkcjonalności prawa rolnego: między europeizacją a lokalnością

Celem rozważań jest sformułowanie ogólnej oceny funkcjonalności prawa rolnego w okresie minionego ćwierćwiecza. Autor wyróżnia i analizuje trzy okresy rozwoju prawa rolnego, tj. okres transformacji ustrojowej bezpośrednio po 1989 r., okres dostosowywania naszego prawa (i rolnictwa) do standardów europejskich w celu uzyskania członkostwa w Unii Europejskiej oraz okres członkostwa. Wprowadzenie gospodarki rynkowej przyniosło znaczne ograniczenie specjalnej regulacji prawnorolnej. Dlatego zwiększenie funkcjonalności prawa rolnego zostało powiązane z ożywieniem działalności legislacyjnej, które wystąpiło w dopiero okresie dostosowywania polskiego prawa rolnego do standardów europejskich. Objęcie rolnictwa mechanizmami wspólnej polityki rolnej w ramach członkostwa Polski w Unii Europejskiej zintensyfikowało rozwój prawa rolnego. Na funkcjonalność prawa rolnego w tym okresie należy patrzeć nie tylko z punktu widzenia absorbcji środków unijnych, lecz także, a może nawet zwłaszcza, ich właściwej alokacji, a tu – efektywności. Zatem polski ustawodawca, wdrażając nowe regulacje unijne stanowiące ramy wspólnej polityki rolnej na lata 2014-2020, będzie musiał zwrócić większą uwagę na problem alokacji środków pomocowych.