Czasopisma prawnorolne w Polsce. Refleksje na tle periodyków zachodnioeuropejskich

Celem rozważań jest sformułowanie oceny czasopism prawnorolnych w Polsce na tle periodyków zachodnioeuropejskich. W szczególności ocena ta ma na uwadze misję czasopisma, jego zakres tematyczny, układ treści i język publikacji oraz krąg ich adresatów-czytelników. Ze względu na okres funkcjonowania na rynku wydawniczym oraz dorobek publikacyjny w pierwszej kolejności uwzględnia się doświadczenia włoskie, a następnie niemieckie, francuskie i hiszpańskie. W konkluzji autor stwierdza między innymi, że czasopisma z zakresu prawa rolnego były zakładane na różnych etapach rozwoju tej gałęzi prawa. Najstarsze („Rivista di Diritto Agrario”) wprowadziło do obiegu naukowego nazwę nowej materii normatywnej, przyczyniło się do wyodrębnienia prawa rolnego w systemie prawa i jej dalszego rozwoju. Kolejne z nich („Agrar- und Umweltrecht”, „Revue de Droit Rural” i „Revista de Derecho Agrario y Alimentrario”) zostały utworzone w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku, by wzmocnić naukę prawa rolnego i jej oddziaływanie na praktykę stanowienia i stosowania prawa. Na tym tle niezbyt dobrze wypadają czasopisma prawnorolne w Polsce, gdyż charakteryzuje je krótki okres funkcjonowania na rynku wydawniczym. Zagrożenie dla przyszłości „Przeglądu Prawa Rolnego”, jedynego obecnie w Polsce czasopisma prawnorolnego, może wynikać z kierowania przez autorów artykułów z zakresu prawa rolnego do druku do innych, wyżej punktowanych czasopism.