PEYAMİ SAFA’NIN “CANAN” ROMANINDA KÖTÜLÜK PROBLEMİ

Kötülük varoluş biçimi ve sebepleriyle ilk çağlardan itibaren birçok düşünürün ilgi alanına girer. İnsandaki kötülüğün doğuştan mı yoksa yaşantılar sonucunda mı geliştiğini araştıran düşünürler, kötülüğü çeşitli sınıflarda değerlendirerek insan doğasındaki kötülüğü ahlaki çöküntüyle bağlantılı olacak şekilde ele alırlar. Peyami Safa, düşünürlerin açıklamalarıyla benzer şekilde eserlerini Doğu-Batı karşılaştırması üzerine kurarken kötülüğün kaynakları ve ahlaki kötülük üzerine çözülmelerde bulunmayı ihmal etmez. Kötü kahramanlar, bozulan toplum yapısıyla ilişkili olacak şekilde betimlenir. Geleneksel Türk toplumunun kutsal saydığı değerleri tehdit eden bu kötü kahramanlar, Batı yaşamına özenen ve toplumsal değerleri, çıkarları uğruna yok sayarlar. Maddi çıkar ve konforlu bir yaşam elde etmek için hırslarının kurbanı olan kahramanların kötülük potansiyeli aşırı davranışlarıyla birçok ailenin dağılmasına neden olur. Canan, romanında kötülük problemi ahlaki bir sorun olarak ele alınır. Bu çalışmada kötülük kavramı, geleneksel ve modern aile yaşantılarından örneklerle incelenecektir. Farklı yetişme koşullarında büyüyen iki kadının iyiliği ve kötülüğü bilinçli tercihlerinin sonuçları geleneksel ve modern aile yapıları üzerinden örneklendirilecektir.