การผลิตอาหารสำหรับกุ้งกุลาดำ (Penaeus monodon Fabricius) วัยอ่อน

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาสภาวะในการผสมและทำแห้องอาหารสำหรับกุ้งกุลาดำวัยอ่อนซึ่งผลิตโดยกระบวนการ microparticulate นำอาหารที่ผลิตได้มาเลี้ยงกุ้งกุลาดำวัยอ่อน (Penaeus monodon Fabricius) และศึกษาอายุการเก็บของอาหารที่ผลิตขึ้น ในขั้นแรกได้ศึกษาวิธีผสม vitamin mix ในอาหาร 2 วิธี คือ ผสมในองค์ประกอบอื่นของสูตรอาหารก่อนการให้ความร้อนที่ 85ºC เพื่อละลาย carrageenan และผสมในอาหารเหลวที่ผ่านการให้ความร้อนเพื่อละลาย carrageenan และทิ้งให้อุณหภูมิลดลงถึง 60ºC แล้วพบว่าการผสมทั้ง 2 วิธี วิธีให้ผลิตภัณฑ์ที่มีการกระจายของสารอาหารอย่างสม่ำเสมอ และการผสมที่อุณหภูมิ 60ºC มีอัตราการสูญเสียวิตามินซีต่ำกว่าการผสมแบบแรก แต่เนื่องจากความเป็นไปได้ในการผลิตไม่ดีพอ จึงเลือกวิธีผสมแบบแรกไว้ใช้ในการทดลองต่อไปต่อมาได้ศึกษาสภาวะอบแห้งอาหารด้วยตู้อบแบบมีลมเป่าผ่าน ตู้อบแบบสุญญากาศ การอบแห้งด้วยวิธี freeze drying และเครื่องอบแห้งแบบพ่นกระจาย พบว่าสภาวะที่เหมาะสมคือ 60ºC เป็นเวลา 320 นาที สำหรับตู้อบแบบมีลมเป่าผ่าน, 50ºC เป็นเวลา 545 นาที ที่ความดันสุญญากาศ 30 Ib/in² สำหรับตู้อบแบบสุญญากาศ, 32ºC สำหรับการระเหิดน้ำแข็งในการอบแห้งแบบ freeze drying และอุณหภูมิลมร้อน 120ºC ปริมาณของแข็งทั้งหมดในอาหาร 14 % สำหรับการอบแห้งด้วยเครื่องอบแห้งแบบพ่นกระจายการเปรียบเทียบคุณภาพอาหารที่ได้จากการทำแห้งที่สภาวะที่ดีสุดของแต่ละวิธี พบว่าอาหารที่อบแห้งด้วยเครื่องอบแห้งแบบพ่นกระจายและ freeze drying มีวิตามินซีเหลืออยู่ในปริมาณสูงกว่าพวกที่อบแห้งด้วยตู้อบแบบมีลมเป่าผ่านแบบสุญญากาศอย่างมีนัยสำคัญ (P<_0.05) อาหารที่อบแห้งแต่ละวิธีและอาหารที่ผลิตทางการค้ามีองค์ประกอบทางเคมีต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P<_0.05) เมื่อนำอาหารไปเลี้ยงกุ้งกุลาดำวัยอ่อนจากระยะ Zoea3 ถึง Postlarva2 เปรียบเทียบกับอาหารธรรมชาติและอาหารที่ผลิตทางการค้า สรุปได้ว่าอาหารที่อบแห้งด้วยวิธี freeze drying และตู้อบแบบสุญญากาศให้อัตราการรอดเทียบเท่าอาหารธรรมชาติและสูงกว่าอาหารที่ผลิตทางการค้า สำหรับอัตราการเจริญไม่แตกต่างกันในอาหารทุกตัวอย่าง และอาการกุ้งกุลาดำวัยอ่อนบรรจุในถุง laminated และ in Eva l film ภายใต้บรรยากาศ N2 เก็บที่อุณหภูมิ 4-10ºC ได้อย่างน้อย 4 เดือน