Ekologia i racjonalne zarządzanie przyrodą: edukacja, nauka i praktyka

Na II Konferencji ONZ Środowisko i Rozwój (Rio de Janeiro, 1992) ogłoszono dokument programowy Agenda 21. Szefowie rządów 179 państw, przedstawiciele wielu krajów, organizacji międzynarodowych i pozarządowych sformułowali główne zapisy strategii rozwoju społeczeństwa, gdzie jego rozwój jest powiązany z harmonijnym osiągnięciem wysokiej jakości środowiska i zdrowej gospodarki dla wszystkich narodów świata; zaspokojeniem potrzeb ludzi. Jest to rodzaj modelu rozwoju społeczno-gospodarczego, w którym żywotne potrzeby obecnego pokolenia są zaspokajane w taki sposób, aby przyszłe pokolenia nie cierpiały z powodu wyczerpywania się zasobów naturalnych i degradacji środowiska. Dziś, w krwawej wojnie z agresorem, Ukraina walczy o swoje prawo do niepodległości i dąży do integracji z Europą. Strategia państwowej polityki środowiskowej naszego kraju przewiduje: podejście ekosystemowe w polityce sektorowej; zintegrowane zarządzanie środowiskiem i wdrażanie międzynarodowych standardów; uwzględnienie komponentu środowiskowego w działalności biznesowej; wdrażanie międzynarodowych inicjatyw środowiskowych. Ukraina opracowała krajowy system celów zrównoważonego rozwoju, który powinien stać się podstawą do przezwyciężenia nierównowagi w sferze gospodarczej, społecznej, edukacyjnej i środowiskowej; przyczynić się do jakości życia obecnych i przyszłych pokoleń w harmonii ze środowiskiem; zagwarantować stabilność społeczno-gospodarczą i środowiskową, przyzwoity poziom edukacji i opieki zdrowotnej dla obywateli. Naukowcy uważają, że strefa zrównoważonego rozwoju społeczeństwa leży na przecięciu społeczeństwa (populacji), gospodarki i środowiska (przyrody). Dlatego, aby przezwyciężyć kryzys ekologiczny w relacjach człowiek-środowisko, niezwykle ważne jest ukształtowanie systemu wartości, które określają stosunek człowieka do przyrody - ekonomiczny, etyczny, poznawczy, estetyczny, historyczny, kulturowy, duchowy, patriotyczny itp. Ważnym zadaniem jest dziś rozwijanie kompetencji ekologicznych, kultury ekologicznej i światopoglądu ekologicznego wszystkich segmentów społeczeństwa. Naszym zdaniem, szczególnie istotny jest problem kształtowania kompetencji ekologicznych specjalistów z zakresu chemii, biologii, geografii, ekologii; gospodarki wodnej, leśnictwa, rolnictwa oraz nauczycieli przedmiotów ścisłych. Stan środowiska w kraju będzie w dużej mierze zależał od poziomu ich kompetencji środowiskowych. Mamy nadzieję, że Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Praktyczna "Ekologia i racjonalne zarządzanie środowiskiem: edukacja, nauka і praktykа", zainicjowana przez Międzynarodową Akademię Nauk Stosowanych w Łomży (Rzeczpospolita Polska) i Żytomierski Uniwersytet Państwowy im. Iwana Franki (Ukraina), stanie się platformą, która przyczyni się do kształtowania społeczeństwa zrównoważonego rozwoju.