Powoływanie i odwoływanie ambasadorów przez Prezydenta RP jako asumpt do analiz stosunków pomiędzy oboma organami władzy wykonawczej

Artykuł dotyczy pojmowania kompetencji Prezydenta RP do powoływania i odwoływania ambasadorów. Asumpt do rozważań stanowił spór pomiędzy prezydentem RP a rządem (MSZ) odnoszony do kilku nominacji ambasadorskich. Zdaniem autora punktem wyjścia do analiz prawnych musi być charakter systemu parlamentarno-gabinetowego z autonomiczną pozycją prezydenta, z jaki mamy do czynienia w Polsce. Nacisk położono kolejno na kluczowe zagadnienia terminologiczne, porównanie zadań konstytucyjnych obu organów w strukturze władzy wykonawczej, w ramach której prymat (domniemanie kompetencyjne) przysługuje rządowi. Autor odniósł się także do ustawy o służbie zagranicznej, której interpretacja potwierdza pozycję rządu. Na koniec wskazał, że dotychczasowa praktyka instytucjonalna ujawniła jednak zdarzenia, w których obsady ambasadorów odbywały się w następstwie kompromisów, przy częstym wpływie preferencji prezydenta. Podstawowa teza zakłada obowiązek Prezydenta RP w zakresie powoływania i odwoływania ambasadorów po wyczerpaniu prawnej procedury.