Jednoślady i inne urządzenia transportu osobistego (UTO) a bezpieczeństwo ludzi. Cz. I – Teoretyczne i praktyczne aspekty bezpieczeństwa komunikacyjnego oraz rola UTO w życiu człowieka

Jedną z cech charakteryzujących współczesnego człowieka jest pośpiech i jego ciągłe przemieszczanie się w celu zaspokajania potrzeb i realizacji planów życiowych. W ich urzeczywistnianiu korzysta on z różnorakich środków komunikacji, które dobiera tak, aby sprawnie i szybko przemieszczać się do wybranych przez siebie miejsc. Jedną z grup środków komunikacji, coraz powszechniej wykorzystywanych do przemieszczania się w zatłoczonych przestrzeniach ruchu miejskiego, są tzw. urządzenia transportu osobistego (UTO). Ich użytkownicy narażeni są na wiele niebezpieczeństw, które czyhają na nich w czasie przemieszczania się. Coraz powszechniejsze korzystanie z UTO oraz wypadki ich użytkowników były inspiracją do naukowego zainteresowania się tą sferą transportu oraz jej bezpieczeństwem. Złożoność problematyki bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu oraz ograniczenia wydawnicze sprawiły, że wyniki prowadzonych w tym zakresie badań zaprezentowano w cyklu artykułów pod jednolitym tytułem Jednoślady i inne urządzenia transportu osobistego (UTO) a bezpieczeństwo ludzi. W niniejszej (pierwszej) części opracowania skupiono się na wyjaśnieniu roli UTO w życiu współczesnego człowieka oraz teoretycznych i praktycznych aspektach bezpieczeństwa komunikacyjnego niechronionych uczestników ruchu drogowego, którzy znacznie bardziej niż kierujący samochodami są narażeni na utratę życia lub bardzo poważne obrażenia. W artykule została przedstawiona analiza wpływu rowerów oraz urządzeń transportu osobistego na bezpieczeństwo komunikacyjne. Zaprezentowano statystyki dotyczące wypadków drogowych z udziałem pieszych, użytkowników hulajnóg elektrycznych oraz rowerzystów. Wskazano także, jak istotną rolę w życiu człowieka odgrywają jednoślady oraz urządzenia transportu osobistego. Dzięki niewielkim gabarytom pojazdy te pozwalają na pokonywanie krótkich dystansów, zwłaszcza w wąskich i zatłoczonych ulicach miast, wykorzystując do napędu siłę ludzkich mięśni lub inne alternatywne proekologiczne rozwiązania. Jednakże pomimo niewątpliwych zalet pojazdy te stają się również źródłem zagrożeń dla człowieka.