Zasada kolegialności a zasada synodalności w Kościele

Podejmując próbę analizy i opisu zasad kolegialności i synodalności w Kościele, w przyjętej formule, pod tytułem: „Zasada kolegialności a zasada synodalności w Kościele”, należy przede wszystkim stwierdzić, iż obie zasady należą do zespołu elementów konstytutywnych Kościoła. Obie wszakże, nie będąc (w sensie klasycznym) częściami Kościoła, jak to jest w przypadku określonego urzędu czy stanu, na przykład władzy prymatu, prezbiteratu, stanu wiernych świeckich czy instytutów życia konsekrowanego, stanowią one swego rodzaju atrybuty jego istnienia i aktywności. Innymi słowy: obecne są i przejawiają się w całokształcie misyjnej działalności Kościoła. Celem niniejszego opracowania jest ukazanie i wykazanie wzajemnych odniesień obu zasad, mających w stosunku do siebie charakter składników korelatywnych, wynikających z natury świętej władzy potestatis sacrae w Kościele, który też par excellence ma służyć doskonaleniu się wspólnoty Kościoła w dziele realizacji jego posłannictwa.