Polski model resocjalizacji penitencjarnej

W artykule ukazano charakterystykę modelu resocjalizacji penitencjarnej wynikającego z norm zawartych w polskim prawie karnym. Na wstępnie zwrócono uwagę na cele działań ukierunkowanych na resocjalizację osób osadzonych w zakładach karnych. W dalszej kolejności przedstawiono zasady, jakim są podporządkowane oddziaływania psychokorekcyjne prowadzone w stosunku do więźniów – m.in. zasada poszanowania godności więźnia, zasada instancji obiektywnych, zasada tworzenia środowiska wychowawczego, zasada profesjonalizmu, zasada indywidualizacji, zasada wolnej progresji, zasada odpowiedzialności oraz zasada normalności/otwartości więzienia. W kolejnej części opracowana zaprezentowano środki, jakie w ujęciu polskiego prawa karnego powinny służyć resocjalizacji osób odbywających sankcje izolacyjne: praca, nauczanie, zajęcia kulturalno-oświatowe i sportowe, podtrzymywanie kontaktów z rodziną i światem zewnętrznym, nagrody i kary dyscyplinarne oraz nowe środki i metody oddziaływania na skazanych. W tej części opracowania zwrócono również uwagę na oddziaływania o charakterze duszpasterskim, w których mogą uczestniczyć osadzeni ze względu na posiadane przez nich uprawnienia do posługi duszpasterskiej. Ostatnie część artykułu została poświęcona analizie skuteczności wybranych środków resocjalizacji penitencjarnej.