Zabójcza sympatia: O książce Jodi Melamed "Represent and destroy: Rationalizing violence in a new racial capitalism" [Killing symphathy: About Jodi Melamed’s "Represent and destroy: Rationalizing violence in a new racial capitalism"]

Killing symphathy: About Jodi Melamed’s Represent and destroy: Rationalizing violence in a new racial capitalismThis article discusses the book Represent and destroy: Rationalizing violence in a new racial capitalism by Jodi Melamed. The author of the book identifies and describes three different theories of race, all officially antiracist, which over the last seventy years successively enjoyed dominant status in the United States, meaning that they have been produced and reproduced by state institutions and initiatives. The three theories are racial liberalism, liberal multiculturalism and neoliberal multiculturalism. Jodi Melamed argues that their purpose was, first and foremost, to legitimize the capitalist exploitation of colored people, both locally and globally. As Melamed examines the critical attitudes to the dominant approach to race in the USA, and how their polemical potential has been contained, she demonstrates how post-war antiracist ideologies have limited the understanding of racism and provided the foundations for and normalized new forms of racialized violence. Zabójcza sympatia: O książce Jodi Melamed Represent and destroy: Rationalizing violence in a new racial capitalismArtykuł stanowi omówienie książki Jodi Melamed Represent and destroy: Rationalizing violence in a new racial capitalism. W książce tej autorka wyodrębnia i opisuje trzy kolejne ideologie związane z rasą – wszystkie oficjalnie antyrasistowskie – które na przestrzeni ostatnich 70 lat miały w Stanach Zjednoczonych status dominujących, to znaczy były wytwarzane i reprodukowane przez instytucje i inicjatywy państwowe: rasowy liberalizm, liberalny multikulturalizm i neoliberalny multikulturalizm. Jodi Melamed dowodzi, że ideologie te służyły przede wszystkim legitymizacji kapitalistycznego wyzysku osób kolorowych, zarówno w skali lokalnej, jak i globalnej. Śledząc dzieje narracji krytycznych wobec dominującego rozumienia rasy w USA oraz sposoby wygaszania ich polemicznego potencjału, Melamed pokazuje, jak powojenne ideologie antyrasistowskie nie tylko ograniczyły rozumienie rasizmu, ale ufundowały i znormalizowały nowe formy urasowionej przemocy.