YABANCILAŞMA BAĞLAMINDA BİR “TUTUNAMAYAN” KAHRAMAN: BEYAZ MANTOLU ADAM

Oğuz Atay, Türk edebiyatında modern roman ve hikâye tarzının önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilir. Kimi eleştirmenler tarafından post modernist anlayışın ilk temsilcilerinden biri olarak da kabul edilir. Atay eserlerinde, modern dünyanın ve şehir hayatının yalnız, aidiyetsiz ve iletişimsiz insanlarına yer verir. Modern dünyanın içinde tutunmaya çalışan bireylerin hikâyesi onun eserlerinin temelini oluşturur. Atay, modern dünyanın içinde var olmaya çalışan insanın bunalımı ele alır. Eserlerindeki kahramanlar modernizmin doğurduğu metalaşmaya ve değersizleşmeye karşı çıkarlar. Atay’ın Beyaz Mantolu Adam hikâyesi de modernizmin topluma yabancılaştırdığı bir adamın yabancılaşma serüvenine yer verir. Mantolu adam aidiyetsiz, bulunduğu ortama yabancı ve en önemlisi de iletişimini kaybetmiş bir figürdür. Hikâye boyunca hiç konuşmaz. Toplumun kendisine dayattığı herşeye tepkisizce boyun eğer. Yabancılaşmaya tepkisini hiçbir şey söylememekle dile getirir. Bu çalışmada Oğuz Atay’ın Beyaz Mantolu Adam hikâyesi yabancılaşma kavramı üzerinden değerlendirilecektir. Hikâyenin kahramanı olan mantolu adam üzerinden yalnızlık, aidiyetisizlik, iletişimsizlik gibi kavramlar ele alınacaktır. Modernizmin getirdiği yabancılaşma ve toplumdan uzaklaşma halinin Beyaz Mantolu Adam hikâyesindeki işlenişi değerlendirilecektir.