Pemaparan Warisan Dalam Filem Nasional Malaysia, Jogho (1997)

Jogho (1997) filem arahan U-Wei Haji Saari merupakan sebuah filem adaptasi daripada novel Juara (1976) oleh S. Othman Kelantan. Filem ini dinobatkan sebagai Filem Terbaik dalam Festival Filem Malaysia (FFM) ke-14 pada tahun 1999. Sebelum itu, filem ini telah mewakili Malaysia dalam Festival Filem Asia Pasifik di Taipei pada tahun 1998, dan memenangi Anugerah Pelakon Lelaki Terbaik. Apa yang menarik tentang filem Jogho adalah, filem ini berlatarkan kebudayaan dan warisan masyarakat Melayu Kelantan yang menetap di sempadan Selatan Thailand. Selain daripada itu, bahasa perbualan watak-wataknya juga menggunakan dialek negeri Kelantan. Namun begitu, antara syarat yang dikeluarkan oleh FFM ke-28 bagi mengiktiraf filem sebagai sebuah Filem Terbaik adalah penggunaan 70 peratus Bahasa Melayu. Bagaimana pula kedudukan filem Jogho yang memaparkan warisan budaya dan loghat negeri sebagai suatu bentuk identiti bagi mencerminkan masyarakat sesebuah negeri di Malaysia?. Untuk menghuraikan permasalahan warisan budaya dan bahasa filem Jogho, kajian ini bertujuan meneliti bahasa dan warisan budaya dalam konteks sinema nasional. Sehubungan dengan itu, kajian ini menerapkan konsep warisan budaya oleh Cooke (1999) untuk meneliti kedudukan Jogho sebagai sebuah filem nasional Malaysia. Data artikel ini diperolehi daripada kajian berbentuk fundamental dengan kaedah kualitatif sebagai rekabentuk kajian. Instrumen kajian utama bagi memperoleh jawapan adalah kaedah analisis kandungan. Dapatan kajian merakamkan bahawa, warisan budaya masyarakat Melayu Kelantan yang dipaparkan dalam filem ini menepati kriteria kebudayaan filem nasional seperti yang dibahaskan oleh Cooke. Ini menunjukkan filem Jogho berjaya dalam memaparkan komuniti imaginasi yang sebenarnya dapat dilihat dalam komuniti masyarakat Kelantan/Patani.