Édouard Daladier z wizytą w Polsce przeciwko Europejskiej Wspólnocie Obronnej (grudzień 1953 r.). Przyczynek do kariery powojennej „człowieka Monachium”

W artykule pokazano, że sprzeciw wobec projektu Europejskiej Wspólnoty Obronnej (EWO), przedstawionego po raz pierwszy 24 X 1950 przez ówczesnego premiera Francji René Plevena, doprowadził do zbliżenia, a nawet współdziałania Polski i Francji – choćby na szczeblu półoficjalnym, na przekór polityce zagranicznej ówczesnego rządu francuskiego. Główny wątek tejże akcji, tj. podróż delegacji francuskich posłów do Polski w grudniu 1953 r., choć w dużej mierze uległ zapomnieniu, miał ze względu na pozycję zaangażowanych w niego polityków wpływ na toczącą się wtedy we Francji debatę. Inicjatorem przedsięwzięcia był Édouard Daladier. Jego biografie, nawet te wyczerpujące, zazwyczaj kończą się na konferencji monachijskiej (29–30 IX 1938) lub II wojnie światowej, a jego powojennej działalności politycznej jako parlamentarzysty za czasów IV Republiki Francuskiej poświęca się co najwyżej kilka linijek dość ogólnego opisu. Odtworzenie tego wciąż mało znanego rozdziału stosunków polsko-francuskich na tle powojennej i zimnowojennej historii integracji europejskiej stanowi okazję do uzupełnienia życiorysu tego francuskiego polityka, który w historiografii niemal wyłącznie uchodzi za „człowieka Monachium”.