Le chant du cocq

De geschiedenis van de Vlaamse beweging wekt sinds lang de belangstelling van de Vlaamse vorsers. Tegelijk heeft de theorievorming rond nationalisme zich tijdens de laatste jaren volledig vernieuwd. De Gentse historicus Maarten van Ginderachter combineert in Le chant du coq zijn twee interessesferen en stelt een bijtend essay voor over de geschiedenis van de Waalse beweging. Het betreft een boeiende herlezing van de meest recente werken die aan de beweging gewijd werden, in het bijzonder L’Encyclopédie du Mouvement wallon. Zijn doel is aan te tonen dat, in weerwil van de steeds herhaalde visie, de beweging eveneens een etnisch discours gebruikt. Bijgevolg is de tegenstelling tussen een 'etnische' Vlaamse beweging en een 'civiele' Waalse beweging eerder een geloofszaak die niet bestand is tegen een wetenschappelijke analyse. De vraagstelling verdient een verder uitdieping. Om de staat van de geschiedschrijving van de Waalse beweging te begrijpen, is het essentieel de omstandigheden van de productie te bekijken net als de verhouding, in Wallonië, tussen de politieke macht en de academische sfeer. Daarenboven stelt zich de vraag naar de (on)mogelijkheid van een gedeelde nationale geschiedenis. Vlaamse en franstalige vorsers lijken meer en meer een verschillende visie op het verleden te hebben, een visie die zelfs zodanig verschilt dat er geraakt wordt aan het zelfbeeld en het beeld van de andere.________Le chant du coqFlemish researchers have been interested in the history of the Flemish movement for a long time. At the same time the theory formation about nationalism has been completely renovated during the past years. In Le chant du coq the Ghent historian Maarten Van Ginderachter combines his two areas of interest and presents a sarcastic essay about the history of the Walloon movement. It concerns an absorbing rereading of the most recent works that were dedicated to the movement, in particular the Encyclopédie du Mouvement wallon. He intends to demonstrate that in spite of the ever repeated vision, the movement also utilizes an ethnic discourse. Consequently the opposition between an 'ethnic' Flemish movement and a 'civil' Walloon movement is rather a matter of faith, which cannot stand up to scientific analysis. The issue deserves further in-depth study. In order to understand the state of the historiography of the Walloon movement, it is essential to view the circumstances of the production as well as the relationship between the political power and the academic atmosphere in Wallonia. In addition the question about the (in)possibility of a shared national history must be raised. The visions of the past held by Flemish and French-speaking researchers appear to be growing further and further apart, with the consequence that these separate visions influence both the self-image and the image of the other party.