Zjawisko artnapping'u - wybrane aspekty kryminologiczne

Artnapping rozumiany bywa ogólnie jako „uprowadzenie” dzieła sztuki, aby uzyskać okup za jego zwrot. Fenomen ten jest dość słabo zbadany naukowo, a nadto – uogólniając – raczej rzadko rozpoznawany, ścigany i osądzany w praktyce funkcjonowania organów postępowania karnego. Wiedza o artnapping’u i jego sprawcach jest aktualnie w istocie fragmentaryczna. Na ogół obiektami stanowiącymi przedmiot zaboru i będącymi „zakładnikami” tych, którzy formułują żądania finansowe w zamian za zwrot takich obiektów, są dzieła sztuki malarskiej. Obrazy, które są cenne w wymiarze kulturowym i materialnym, trudno jest wprowadzić na rynek sztuki, choćby nawet na jego nielegalny obszar. Żądanie okupu za zwrot uprzednio zabranego dzieła sztuki mogło zatem pojawić się w przestrzeni zjawisk społecznie negatywnych jako naturalna konsekwencja braku możliwości sprzedaży takiego dzieła, zarówno na rynku sztuki legalnym, jak i nielegalnym. Artnapping wydaje się być zjawiskiem przestępnym zyskującym na popularności i cechującym się znacznym potencjałem rozwojowym, zwłaszcza w świecie przestępczości zorganizowanej. Zakładana dochodowość artnapping’u bywa kusząca, a towarzyszące osiągnięciu zysku materialnego z tego procederu ryzyka mogą być potraktowane jako koszty, które w kalkulacjach przestępnych (ekonomicznie racjonalnych) mogą się po prostu opłacać.