Nezihe Meriç’in Öykülerinde Tema

Nezihe Meriç, 1950 Kuşağı olarak adlandırılan ve Türk öyküsünde büyük bir kırılma yaşatan öykücülerden biridir. Yazar, eserlerinde toplumsal konulara ağırlık vermiştir. Yazarın en çok değindiği sosyal mesele kadının toplumdaki yeri, rolü ve varoluş mücadelesidir. Nezihe Meriç, değindiği tüm sosyal meselelere insanın birey olması, olduğu gibi kabul görmesi, değer verilmesi açısından bakmıştır. Öykülerinde gelenekçi yaklaşıma sahip olan kadınlarla (anneler, komşular, aile büyükleri) kendini bir birey olarak görüp her türlü kararında özgürce davranmak isteyen “yeni” kadınlar çatışma halindedir. Nezihe Meriç, dönemin özgürlükçü kadın ruhunun sesi olmuş, onun yaşama mücadelesinden, geçim sıkıntısına, evlilik sorunlarından toplumsal önyargılara kadar yaşadığı pek çok sorunu cesurca dile getirmiştir. Nezihe Meriç, öykülerinde bireyin değişimini tüm ayrıntılarıyla anlatmasının yanı sıra toplumsal değişmelere de çok önem veren bir yazardır. Aydın bir insan sorumluluğuyla hareket eden Nezihe Meriç, toplumun sosyal hayatındaki değişim ve dönüşümleri dikkatle takip etmiştir. Yazar, içinde yaşadığı toplumu gözlemlemiş, birçoğunda kendi yaşam gerçekliğinden izler taşıyan öyküler kaleme almıştır. Yazar öykülerinde, toplumsal değerlerin değişimi, göç olgusunun sebep olduğu sıkıntılar, modernleşme adı altında yaşanan kültürel yozlaşma gibi sosyal konulara da değinir.