Sait Faik Abasıyanık’ın ‘Yalnızlığın Yarattığı İnsan’ Adlı Öyküsü Üzerine Bir Tahlil Denemesi

Sait Faik Abasıyanık, Cumhuriyet dönemi öykücülüğümüzün etkili isimlerindendir. İlk dönem öykülerinde gerçekçiliğin izleri görülür. Son dönem öykülerinde ise kendine has bir tavırla gerçeküstü anlatımın imkânlarından yararlanır. Öykülerine konu ettiği temalarla ve anlatım biçimleriyle Türk öykücülüğüne yön verir. Öykülerinde dünyasına ışık tuttuğu küçük insanı sahiplenerek farklı bir mizaca ve kaleme sahip olduğunu kanıtlar. Çok iyi bir gözlem gücüne sahip olan öykücü, öykülerindeki insanlara hümanist bir bakış açısıyla yaklaşır. Öykülerinde yer alan insanları ideolojik bir tavırla ele almaz. İnsan olmaları ele alınmaları için yeterlidir. Kahramanlarının farklılığı yaşamlarında gizlidir. ‘Yalnızlığın Yarattığı İnsan’ öyküsüne yönelik tahlil denemesi çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır. Sait Faik’in öykülerinde yaşamından izler görülmektedir. Bu nedenle çalışmamızın giriş bölümünde yazarın yaşamıyla ve öyküleriyle ilgili bilgiler verilmiştir. Öykünün tahlilinin yapıldığı bölümde öykü içeriği ve biçimi karşılıklı olarak irdelenmeye çalışılmıştır. Gerçeküstü bir anlatımla biçimlendirilen öykü yalnızlık duygusuyla yaratılan hayali bir arkadaştan ayrılığın neden olduğu acıyı konu edinir. Çalışmamızla Sait Faik’in son dönem öyküleri arasında yer alan ‘Yalnızlığın Yarattığı İnsan’ın Sait Faik öykücülüğündeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır.