Edebiyat Kökenli Bir Gazeteci: Ercüment Ekrem Talû’nun Edebiyat Âlemi’ne Yansıyan Anıları

Modern Türk edebiyatının ilk yıllarından itibaren edebî hayatın şekillenmesinde, gelişmesinde büyük bir rol oynayan gazetecilik, pek çok edebî şahsiyetin edebî çalışmalarının yanı sıra gazetecilik faaliyetleriyle de ilgilenmelerini sağlamıştır. Özellikle Tanzimat dönemi şahsiyetlerinin sahip oldukları çok yönlü kimliklerinin en önemli basamağını gazetecilik faaliyetleri oluşturmuş ve Tanzimât’la birlikte süreli yayınların da etkisiyle edebiyatımızda makale, anı, eleştiri, fıkra, hikâye, roman gibi edebî türler görülmeye başlanmıştır. Bu edebî türlerin gelişmesinde ve yaygınlaşmasında gazetenin işlevi büyüktür. Bu yıllarda kaynaştırılan edebiyat ve süreli yayın ilişkisi Tanzimat dönemindeki kadar aktif bir rol oynamasa da günümüze kadar gelişerek devam etmiştir. Tanzimat neslinin zirve şahsiyetlerinden Recaizade Mahmut Ekrem’in oğlu olan Ercüment Ekrem Talû, çocukluk ve ilk gençlik yıllarından itibaren pek çok edebiyat ve sanat camiasının önemli isimlerini yakından tanıma şansına sahip olmuştur. Babasının yalı ve konağında bir araya geldiği İsmail Safa, Tevfik Fikret, Rahmi Bey, Ahmet Rasim, Üstad-ı Azam, Nigar Hanım, Süleyman Nazif, Mehmet Rauf, Halid Ziya, Manas Efendi gibi isimlerle ilgili anılarını Edebiyat Âlemi gazetesinin “Tanıdıklarım” köşesinde anlatmıştır. Bu çalışmada Ercüment Ekrem Talû’nun Edebiyat Âlemi gazetesinin 12 Mayıs 1949 tarihli dördüncü sayıdan itibaren İsmail Safa ile başlayan, on sayı devam eden ve Manas Efendi ile sonlanan bu anı yazıları değerlendirilecektir. Talû’nun anıları, hem anlattığı şahsiyetlerle ilgili biyografi çalışmalarında hem de anı/hatıra türünün gelişmesinde süreli yayınların rolünü göstermesi bakımından önem arz etmektedir.