KİESLOWSKİ SİNEMASI’NDA MÜZİK

Film müziği temelde bir filmin hem duyusal-duygusal boyutunu hem de genel estetik düzenlemeyi şekillendirmek için kullanılan, anlatıyı destekleyen, ses, titreşim, ritm, melodi ve enstrümantal-vokal müziğin bütünüdür. Bu araştırma; film müziğinin beste ve teknik analizi üzerine değil, müziğin sinemada görsel duyusal atmosferi etkileme anlamında nasıl kullanıldığı ile ilgili semiyoloji, duyusallaştırma, metafor olarak kullanımı ve en nihayetinde “leit-motif (küçük motif)” olarak geliştirilmesi üzerine yapılmıştır. Ayrıca bu incelemede, Kieslowski Sineması’nda ses, nüans, müzik, tını ve duyusal-laştırılmış müzikal estetizasyonun diyaelektik gelişimi de ayrıntılı bir şekilde analiz edilmektedir. Bu amaçla, müziğin tınısal, semiyotik ve görsel bağlamda oynadığı uyarıcı etkinin, estetik yönüne ve etkisine odaklanılır. Sinema üzerine düşünen filozof yönetmenin eserlerinin bütünlüklü analizine odaklanıldığında; doğrudan dikkati çeken ilk konu Kieslowski’nin bütünlüklü bir sanat idealiyle hareket ettiği ve sinemayla, müziği kutsayarak, tıpkı Yunan idealindeki gibi, “Sanatlar Birliği” idealine yaklaştığı görülür. Kieslowski’nin yapmış olduğu estetik inceleme; insan doğasının değişmediği üzerine olup, bu olgunun sinema aracılığıyla aktarılması amacına odaklanmıştır.