Sinemada Ulus Marka İnşası: Buttle’ın Ulus Marka Denkliği Modeli Ekseninde Bir İçerik Analizi

Markalama literatüründe son yıllarda çalışma konusu haline getirilen ulus marka kavramı, bir ulusun maddi ve manevi, iç ve dış varlıkları olarak tanımlanmaktadır. Özellikle Ulus Markalama -Kavramlar, Sorunlar ve Uygulamalar isimli kitapta Francis Buttle’ın kaleme aldığı bölüm, kavrama yönelik sunduğu yaklaşım kapsamında kayda değerdir. Ülkelerin tanınırlığını ve var olan imajlarını güçlendirmek amacıyla yaptığı stratejik hamleler kapsamında düşünebilecek ulus marka inşasına yönelik çalışmalar, sinemasal düzlemde de karşılık bulmaktadır. Bu çalışmada ulus marka inşasında Buttle (2008)’ın ulus marka denkliği modelinde yer alan unsurlardan hangisinin/hangilerinin kullanıldığını tespit etmek amacıyla Kapadokya’yı merkeze alan üç farklı sinema yapımı Patron Mutlu Son İstiyor (2014) (Türk yapım), Hititya: Madalyonun Sırrı (2013) (Türk-Alman ortak yapım), Hayalet Sürücü 2: İntikam Ateşi (2011) (ABD yapım) içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Bu bağlamda içerik analizi cetvelinde yer alan kategori ve alt kategorileri Buttle’ın ulus marka denkliği modelinde yer alan unsurlar oluşturmaktadır. Çalışma sonucunda Patron Mutlu Son İstiyor (2014) filminin ulus marka varlıklarından dışsal varlıklara yer veren tek film olduğu, filmde içsel varlık unsurlarına diğer iki filme kıyasla daha fazla sayıda yer verildiği anlaşılmıştır.