Uygulamaya Yönelik Tartışmalar Bağlamında İklâb ve İhfâ-i Şefevî

Kur’ân-ı Kerîm’i tecvîd kaidelerine dikkat ederek okumak, ilahi kelamın nazil olduğu şekliyle muhafaza edilmesi için çok mühimdir. Bu sebeple sahâbe döneminden günümüze kadar her bir harf, her bir tecvîd kaidesi kırâat üstatları tarafından şifâhî yolla ve ihtimamla aktarılmaya çalışılmıştır. Şifâhî geleneğin de etkisiyle bazı tecvîd kaidelerinin uygulama biçimlerinde ihtilaf vuku bulmuştur. İklâb ve ihfâ-i şefevî de uygulama şeklinde ihtilaf edilen tecvîd kaideleri arasında yer almaktadır. Bu çalışma, mevcut ihtilafları ilmi bir zeminde, nazarî ve tatbikî olarak vuzuha kavuşturabilmeyi amaçlamaktadır. Bu gaye ile kadim eserlerin de içinde olduğu çok sayıda Arapça kaynak taranmış, iklâb ve ihfâ-i şefevînin uygulamasına dair verilen bilgiler sunulmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda yirmi Arap ülkesi dahil olmak üzere İslâm ülkelerindeki muteber okuyucuların tilavetleri incelenmiş, o ülkenin genel uygulaması hakkında fikir edinilmeye gayret edilmiştir. Hem Arapça kaynakların kahir ekseriyetinde hem de Arap ülkeleri başta olmak üzere İslâm ülkelerindeki uygulamaların çoğunluğunda, dudaklar kapalı olduğu haldeki tatbikin doğru kabul edildiği tespit edilmiştir