Erken Çocukluk Döneminde Tanılama ve Değerlendirme Süreçleri

Erken çocukluk dönemi, 0-6 yaş aralığını kapsayan, insan gelişiminde önemli bir aşamadır. Gelişimsel tanılama ve değerlendirme çalışmaları; erken çocukluk döneminde çocuğun öğrenmesi beklenen herşeyi öğrenip öğrenmediğini; bilişsel, dil, sosyal, duygusal, cinsel, ahlak ve psikomotor alanlarda tipik gelişim özelliklerinin bulunup bulunmadığını; erken çocukluk eğitimi veren kurumların yeterli olup olmadığını belirler. Erken çocukluk döneminde tipik gelişim özellikleri göstermeyen ya da gelişimsel yetersizlikleri bulunan çocuklara; iyileştirmeye ve desteklemeye yönelik girişimler yapılması önemlidir. Erken müdahale; doğru tanılama ve doğru değerlendirme ile yapılır. Erken çocukluk döneminde tanılama ve değerlendirme yapmanın en önemli nedeni, çocukların gelişimini ve öğrenme deneyimini desteklemektir. Değerlendirme sonuçları, erken müdahale için ve öğrenme sürecini iyileştirmek için kullanılmaktadır. Erken çocukluk döneminde yapılan tanılama ve değerlendirmeler dil gecikmeleri, psikomotor beceri eksiklikleri, bilişsel bozukluklar gibi bir çocuğun gelişimindeki gecikmeleri veya zorlukları belirlemeye yardımcı olur. Gelişimsel tanılamanın temel amacı, daha yoğun bir desteğe ve erken müdahaleye gereksinimi olmayan bir çocuğun; gereksiz yere değerlendirmeye alınmasını önlemektir. Gelişimsel tanılama; çocuğu ayrıntılı değerlendirme süreci sonunda ortaya çıkabilecek etiketlemeden kurtarır. Çocuklar “formal” ve “informal” şekilde değerlendirilebilir. Formal değerlendirmeler; çocuğun neyi ve ne kadar iyi öğrendiğini ölçen sistematik, önceden planlanmış veri tabanlı testlerdir. İnformal değerlendirme; görüşme, gözlem, derecelendirme ölçekleri, rubrik gibi standart olmayan teknikler kullanılarak yapılan değerlendirmedir. Çocukların fiziksel veya zihinsel sorunları olsun veya olmasın nitelikli profesyoneller, çocukları tanıma, değerlendirme ve çocuğun zor konularla başa çıkmalarına yardımcı olabilir.