Monza de frores bravas para Nosa señora da Barca

Decorrendo o ano 1960 o nobre amigo e outo poeta Gonzalo López Abente fíxome confidencia dun feixiño de poesías agaveladas polo seu amor á Virxe muxián e avencelladas co lema Monza de frores bravas para Nosa Señora da Barca. «Velehí van ises versos −decíame na carta, remesada dende a brava Muxía− pra encher o teu vagar e pra saber do teu xuicio cara a súa publicación». ¡Probe de min e do meu probe xuicio! Enfeitei, eso si, as miñas horas coa demorada leutura daquelas froriñas poéticas, percibín o seu fino recendo espritoal e meditei sobor da afinidade esencial que aquil mangadiño de composiciós podía ter coa anterior obra poética do autor.