Antrenörlerde Mobbing ve Örgütsel Bağlılık İlişkisi

Bu araştırma Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüklerinde görev yapan antrenörlerin mobbing düzeyleri ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu; İç Anadolu Bölgesinde yer alan onüç, GHSİM’nde görev yapan 494 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma, betimsel analiz modelinde yapılan nicel bir çalışmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu, Einarsen ve Raknes (1997) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Karaahmet ve arkadaşları (2013) tarafından yapılan Olumsuz Davranışlar Anketi Türkçe Formu (NAQ-TR), Balay (2000) tarafından geliştirilen Örgütsel Bağlılık Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk normallik testleri ile verilerin normalliği test edilmiş verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki fark bağımsız örneklem t testinin non parametrik karşılığı olan Mann Whitney U testi, ikiden fazla grup ortalamalarında karşılaştırmalarında tek yönlü varyans analizinin non parametrik karşılığı olan Kruskal Wallis H testi uygulanmıştır. Test edilen verilerde farklı olan grubu bulmak için Bonferroni çoklu karşılaştırma testi yapılmış, ölçek puanlarında ilişkiyi irdelemek için korelasyon analizi uygulanmıştır. Bulgular neticesinde cinsiyet değişkenine göre örgütsel bağlılık alt boyutları arasında herhangi anlamlı bir farklılık tespit edilememişken, medeni hal, yaş ve mesleki kıdem değişkenlerine göre anlamlı fark tespit edilmiştir. GHSİM görev yapan antrenörlerin mobbinge maruz kalma düzeylerinde cinsiyet ve medeni durum değişkenleri açısından anlamlı fark bulunmazken, yaş ve mesleki kıdem değişkenlerine göre fark anlamlı olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak; GHSİM görev yapan antrenörlerin örgütsel bağlılık düzeyleri orta düzeyde iken mobbinge maruz kalma düzeylerinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Örgütsel bağlılık ölçeği ile mobbing arasındaki ilişki göz önüne alındığında istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü ve orta düzey bir ilişki tespit edilmiştir. Bu sonuçlardan yola çıkılarak söylenebilir ki mobbinge maruz kalma düzeyi düşük antrenörlerin örgütsel bağlılık düzeyi yükselir.