Od teologii objawienia do teologii natchnienia. Studium inspirowane twórczością Geralda O’Collinsa i Josepha Ratzingera

Kluczowe zagadnienia podjęte w studium, a również jego cel, zostały wyznaczone tytułem: Od teologii objawienia do teologii natchnienia. Teologiczne opracowanie doktryny natchnienia (część druga niniejszego studium), ze względu na jej podporządkowanie koncepcji objawienia (por. struktura Dei verbum), wymagało wyjścia od teologii objawienia (część pierwsza). W prezentacji teologii objawienia skorzystaliśmy ze spuścizny teologów wymienionych w podtytule rozprawy: Studium inspirowane twórczością Geralda O’Collinsa i Josepha Ratzingera. W pierwszej części pracy dominował proces analizy i syntezy danych pozytywnych – w dorobku teologów australijskiego i niemieckiego znaleźliśmy kluczowe dla doktryny natchnienia kwestie, które zostały zebrane w podrozdziale 3.3. Zebrano w nim zarówno twierdzenia o natchnieniu wyrażone explicite przez O’Collinsa i Ratzingera, jak i wynikające implicite z treści zaprezentowanych w dwóch pierwszych rozdziałach poświęconych objawieniu. Ten „wspólny mianownik” dorobku badaczy niezależnych od siebie stał się dla nas podstawą dla spekulatywno-teologicznej refleksji prowadzonej w części drugiej, która dokonywała się jednak przez cały czas niejako w cieniu części pierwszej. Dzięki temu udało się stworzyć autorski przyczynek do teologii natchnienia zainspirowany wnioskami wyprowadzonymi z dorobku O’Collinsa i Ratzingera.