Erken evre COVİD-19 hastalarında biyokimyasal parametrelerin değerlendirilmesi

Amaç: COVİD- 19 ilk kez Wuhan’da bir hastada izole edilen ve tanımlanan Şiddetli Akut Solunum Sendromu Coronavirus 2 (SARS-CoV-2) virüs enfeksiyonun sonucudur. Viral patogenez henüz tam olarak bilinmiyor olmakla birlikte, viral enfeksiyonun hava yolu epitel hücrelerine ve alveoler hücrelere sitopatik olduğu düşünülmektedir. Ayrıca SARS-COV’a benzer şekilde immün aracılı hasar da COVİD- 19’un patogenezinde kritik rol oynadığı düşünülmektedir. Çoğu hastada hastalık hafif–orta düzeyde semptomlarla seyreder. En sık bulgular; ateş, kuru öksürük, kırgınlık, baş ağrısı, boğaz ağrısı ve miyaljiyi içeren üst solunum yolu enfeksiyonu bulgularıdır. Hastaların %20’si ağır akciğer hasarı bulguları gösterir. COVİD- 19’da tanıda Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PCR), serolojik inceleme, görüntüleme metodları ve rutin laboratuvar tetkikleri kullanılır. COVİD-19 tanısına yönelik laboratuvar parametrelerinin belirlenmesinin şüpheli vakaların tanınması, erken izolasyonu ve erken tedavisine yardımcı olacağı düşünülmektedir. Bu nedenle, hasta ve sağlıklı kontrol gruplarında tam kan sayımı ve biyokimyasal parametreler değerlendirilmesi amaçlandı. Materyal ve Metot: Çalışmaya COVİD-19 polikliniğine erken evre şikayetlerle başvuran, PCR testi pozitif olan 50 hasta ve 50 sağlıklı birey dahil edildi. Biyokimyasal parametreler retrospektif olarak değerlendirildi. İstatistik analiz; SPSS Statistics (IBM Corporation, Somers, NY) yazılımının 17. sürülümü ile yapıldı. Bulgular: Lenfosit sayısı, monosit sayısı ve CRP parametreleri açısından hasta ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık bulundu. Lenfosit sayısı hasta grubunda daha düşük seyrederken, monosit sayısı ve CRP düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlendi. Sonuç: Elde ettiğimiz veriler doğrultusunda; hafif semptomlarla başvuran hastalarda özellikle lenfosit ve monosit sayısı, CRP değerlerinin tanı ve hastaların takibi açısından destek sağlayabileceği değerlendirilmektedir.