Margaret Atwood’un Penelope Romanında Mit-Yıkımı ve Dişil Dil

1970’li yıllarda İkinci Dalga Fransız Feminizminin önde gelen isimleri Hélène Cixous, Luce Irigaray ve Julia Kristeva dil çözümlemesi, dişil dil ve dişil yazı yöntemleriyle fallus merkezli batı düşüncesini yapısöküme uğratmışlardır. Bu düşünürler, felsefi ve edebi metinlerde dişil seslerin ikinci plana atılmasını eleştirmek için dişil yazı ve dişil eleştiri pratiğini harekete geçirmişlerdir. Bu çalışmada, Margaret Atwood’un Odysseia Destanı’ndan yola çıkarak yeniden yazdığı Penelope mitinin Jacques Derrida’nın da fikirlerinden yararlanılarak dişil yazı okuması yapılacaktır. Derrida, fallus’un aşkın gösterilen olmasına ve dil hâkimiyetine différance (ayıram) ve deconstruction (yapısöküm) kavramları ile karşı çıkar. Geliştirdiği bu stratejilerle, ilkini ikincisi üzerinde üstün kılarak kendi “öteki”sini yaratmaya iten ikili karşıtlıkların yapısını bozarak, bu karşıtlıkların kaynağı olan “sözmerkezcilik” ve “fallus-merkezciliği” düşüncelerini kökten sarsmaya girişir. Bu doğrultuda, “öteki”nin dışlanmasına izin vermeyecek yeni bir dil yaratmayı hedefleyen Derrida, aynı zamanda kadının “özne” konumuna getirilmesiyle ilgili fikirleriyle de feminist kuram ve metodolojiyi beslemiştir. Post-yapısalcı feministler de Derrida ile benzer sorunsal üzerinde dururlar.Hélène Cixous eril dil ile kuşatılmış batı felsefesini yerinden oynatacak bir dişil yazı pratiği geliştirmiştir. Bu yazı pratiği, erkek ve dişi karşıtlıklarının dil tarafından nasıl üretildiğini, kadının olumsuz ya da tamamlayıcı bir terim haline nasıl geldiğini sorgulamayı amaçlar. Cixous, kadınların, erkeklerin hegemonik sözcüklerle kurdukları dünyanın dışına çıkmak için kendilerini yazma mücadelesi vermelerini ister. Kadın, eril söylemin ötesine geçebilmek için kendi vücudunu ve cinselliğini anlatmalıdır. Çalışmanın amacı, Penelope romanını kadın/erkek, ben/öteki gibi ikili karşıtlıklar, cinsiyet meseleleri ve dişil yazı üzerinden yapısöküm okumasıyla incelemektir. Derrida’nın düşünceleriyle ortaya çıkan ve feminist düşünürler ile değişen ve dönüşen dişil yazının Atwood tarafından nasıl kusursuzca mit yıkımında kullanıldığının cevabı aranacaktır.