Rozwój zdolności NATO wobec zagrożeń cybernetycznych

Zagrożenia, które związane są z cyberprzestrzenią, obejmują wszystkie podmioty współczesnego środowiska bezpieczeństwa, w tym również Organizację Traktatu Północnoatlantyckiego. Z uwagi na to, że stają się one coraz częstsze, bardziej złożone i dotyczą coraz więcej sektorów bezpieczeństwa, NATO zmuszone było podjąć określone kroki w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Przedmiotem badania w przedstawionym artykule są działania, które zostały podjęte przez Sojusz w odpowiedzi na dotychczasowe cyberzagrożenia. Zasadniczym celem badań było zidentyfikowanie tych działań, które przyczyniły się do rozwoju zdolności NATO do walki z zagrożeniami cybernetycznymi. W artykule wykorzystano metodę analizy krytycznej (literatury przedmiotu, artykułów naukowych, dokumentów, raportów, materiałów prasowych) oraz metodę historyczną. Głównym pytaniem badawczym jest: jakie dotychczasowe działania przyjęte przez Sojusz Północnoatlantycki przyczyniły się do budowy jego zdolności do zwalczania cyberzagrożeń? Główna teza artykułu zakłada, że dotychczasowe działania Sojuszu Północnoatlantyckiego będące odpowiedzią na zagrożenia cybernetyczne, miały wpływ na rozwój i wzmocnienie jego zdolności do obrony w tym obszarze. Rezultaty badań przedstawione w artykule wskazują na aktywność Sojuszu Północnoatlantyckiego w sferze cyberobrony, w szczególności tę, podjętą w okresie ostatnich pięciu lat. Należy się spodziewać, że działania te będą podstawą do dalszej aktywności Sojuszu, która obejmować będzie nie tylko działania defensywne, ale i również inne proaktywne służące poprawie bezpieczeństwa cybernetycznego wszystkich jego członków.