Kur’ân’a Göre İman Esasları ve İmanın Kabul Olmasının Şartları

Öz Yaratılış gayesi olan Allah’a kulluk görevini yerine getirebilmek için öncelikli olarak iman edilmesi gerekir. Kur’ân-ı Kerîm’de birçok âyette iman edilmesi emredilmektedir. İman edilecek hususlar; Allah’a, melekle-re, kitaplara, peygamberlere ve âhiret gününe, Hz. Muhammed’e indirilen Kur’an’a iman edilmesi emre-dilmektedir. Hz. Peygamber (s.a.s.), insan suretine giren Cebrail’in sorusu üzerine imanı altı maddede özetlemiş, iman esasları arasında kadere imanı da zikretmiştir. Sözlükte “tasdik etmek” anlamına gelen imanı Ehl-i Sünnet âlimleri “kalple tasdik” olarak tanımlamış, Mutezile âlimlerinin “kalple tasdik, dil ile ikrar ve uygulama” olarak tanımının isabetli olmadığını açıklamışlardır. Bakara 2/8. âyetinde iman ekmiş olabil-mek için sadece dille iman ettim demenin yeterli olmadığını, imanın geçerli olabilmesi için “kalple tasdik” edilmesi, En’âm 6/82 âyetinde bir insanın hidayete ermiş olabilmesi için imana şirk karıştırılmaması yani Allah’tan başka ilah, rab, mabud ve yaratıcı bulunmadığının kabul edilmesi gerektiği bildirilmiştir. Bu iki şartın dışında Kur’ân-ı Kerîm’de imanın kabul olmasının dört şartı daha zikredilmiştir. Bunlar imanda şüphe olmaması, iman esaslarının kesin olarak kabul edilmesi, imanda bütünlük olması, iman esaslarının ve Kur’ân âyetlerinin, âyetlerde bildirilen hükümlerin, emir ve yasakların, ilke ve hükümlerin, helâl ve ha-ramların, verilen bilgilerin tamamının tasdik edilmesi, imanın son nefese bırakılmaması, yaşama imkânı varken iman edilmesi, âyetler ve dinî hükümlerden hiçbirinin küçümsenmemesi ve alay konusu yapılma-masıdır. Makalemizde bu şartlar, âyet ve hadislerden delillerle değerlendirilmeye çalışılmıştır. Makale ile amacımız, iman ettim demekle gerçekten iman edilmiş olunmayacağını, Kur’an ve Sünnette bildirildiği şekilde şartlarına uygun olarak iman edilmesi gerektiğini ortala koymaktır.