Świat, który nosi się w sobie

Labirynt światła jest wyjątkową pozycją, nie dającą się łatwo wpisać w nurt rosnącej w popularność biografistyki. Choć czytelnik znajdzie w niej wspomnienia z życia Jerzego Wójcika, opisy współpracy z reżyserami czy anegdoty z planu filmowego, nie są one głównym tematem książki. Książka pozwala prześledzić etapy formułowania przez Wójcika własnej filozofii obrazu. W myśl tej filozofii tylko odnalezienie w sobie głębokiej wrażliwości na świat, naturę, wyostrzenie zmysłu obserwacji i próba zrozumienia zależności między materią, jej formą i światłem gwarantuje pełne przeżycie dzieła filmowego, tak na poziomie jego tworzenia, jak i odbioru. Lektura Labiryntu światła jest zatem bardziej podróżą w świat idei artysty niż odkrywaniem tajników jego warsztatu operatorskiego.