KİRA ARTIŞ BEDELİNDE TEMERRÜD NEDENİYLE KİRA SÖZLEŞMESİNİN BİLDİRİM YOLUYLA FESHİ

Türk Borçlar Kanunu’nun getirdiği yeniliklerden biri de, kira sözleşmesinde kararlaştırılan artışın, yenilenen kira dönemlerinde kanunda öngörülen yasal üst artış oranını aşmamak koşuluyla bağlayıcı olmasıdır. Kira sözleşmesinin yenilenmesi hâlinde kararlaştırılan artış oranı nedeniyle kira bedeli kendiliğinden artar. Kira artış bedeli, kira bedelinin fer’îsi olmayıp kira bedelinin belirli bir kısmını oluşturur. Bu nedenle ifa edilmeyen kira bedelleri bakımından kiraya verenin, kira bedeli ödenirken çekince belirtmesine gerek yoktur. Türk Borçlar Kanunu’nun 315. maddesinde, muaccel hâle gelen kira bedeli veya yan giderlerin kira sözleşmesinin feshine sebep olabilmesinin koşulları ayrıca düzenlenmiştir. Her ne kadar kanunda, kiralananın kiracıya tesliminden sonra kira bedeli ve yan giderlerin muaccel olmasına rağmen ifa edilmemesi ön koşul olarak kabul edilmişse de, bunun yanında kiracıya yazılı bildirimde bulunulması, bildirimin belirli bir asgari süreyi içermesi ve bu süre içinde borcun ifa edilmemesi hâlinde sözleşmenin bildirim yoluyla feshedilebileceği de hükme bağlanmıştır. Mevcut düzenleme sayesinde kiracı, içinde bulunduğu temerrüd hâlinin sonuçlarını ve temerrüdün devam etmesi hâlinde bunun kira sözleşmesini nasıl etkileyeceğini öngörebilecek durumdadır. Bu nedenle, kiracının temerrüde düştüğü kira artış bedelinin parasal karşılığının düşük olması, sözleşmenin feshine sebebiyet verse dâhi, hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında değerlendirilemez.